The Devil's Dark Care Tom 2

10. Aurora

Myślałam, że go zabiję. Dwie jebane malinki na szyi. Dobrze, że miałam w domu apaszkę. Sam podkład czy korektor by tego nie zakrył. Idiota. Z materiałem przewiązanym wokół szyi weszłam do kawiarni. Proszę Boże tylko niech ludzie nie patrzą na mnie jak na debila.

-Hej Eva.

-Hej.

-Jak ruch?

-Na razie spokojnie. Pasuje Ci ta apaszka.

Stanęłam zaskoczona.

-Dziękuję.

-Skąd pomysł? Nie nosisz takich dodatków.

-Aa.. Yyy… Tak mnie naszło.

-Tak Cię naszło?

Zapytała podchodząc do mnie.

-Ja chyba wiem kto Cię naszedł.

-Uspokój się i nikomu nie mów.

-A co? To jednak nie był Jones?

Popatrzyłam na nią wściekła.

-Nie wtykaj nosa w nie swoje sprawy.

-Aż tak beznadziejny był?

Przesadziła. Nie sądziłam, że kiedyś posunę się do tego.

-Chcesz się przekonać z czego słynny jest Asher, to mów do mnie dalej. Sama z chęcią zobaczę co Ci zrobi.

Ubrałam fartuch i stanęłam za kasą. Potrzebowałam dwóch głębokich wdechów by się uspokoić. Głupia sucz, ale przynajmniej po mojej groźbie się zamknęła.

-Dzień dobry, co dla Pana?

-Dzień dobry, espresso iii… Jakie ciasto pani poleca?

-Hmm… Dzisiaj mamy pyszną tartę z białą czekoladą z jagodami albo brownie.

-To brownie poproszę.

-Oczywiście. Proszę sobie usiąśćz zaraz podam.

Posłałam mu ciepły uśmiech. Z prostej, nie mającej doświadczenia dziewczyny stałam się kierowniczką i najlepszym pracownikiem. Liam nie bał się zostawić mnie samej na kilka dni gdy chciał wyjechać. Zabierałam utarg do domu, a potem wszystko zdawałam. Nie chciałam tego zepsuć, bo Eva była wścibska. Ułożyłam na tacy zamówienie i zaniosłam niebieskookiemu mężczyźnie, który jest już u nas któryś raz.

-Pana zamówienie.

-Dziękuję. Pasuje pani ten dodatek.

Wskazał na szyję a ja się zarumieniłam.

-Dziękuję.

Odeszłam, ale co chwilę czułam na sobie wzrok mężczyzny. Proszę tylko mnie nie podrywaj. Tylko mnie nie podrywaj. Nie chcę byś zginął. Powtarzałam to w kółko w mojej głowie. Kolejne dwie starsze panie pochwaliły mój wygląd.
Napisałam smsa do Jonesa ale nie odpisał. Czułam się zawiedziona. Z jednej strony, czego ja się spodziewałam a głupia ja jeszcze się przed nim otworzyłam. Z drugiej strony myślałam jednak, że coś dla niego znacze. Skoro ponoć byłam jego obsesją. Jak widać, byłam nią tylko do pierwszego numerka.
Uśmiechałam się obsługując gości, choć w środku byłam smutna. Bądź obojętna jak on. Byłam tyłem do wejścia kiedy zadzwonił dzwonek, a mną wstrząsnął dreszcz. Przyszedł.
Serce zabiło mi mocniej. Jak na zawołanie koło mnie stanęła Eva, którą zgromiłam wzrokiem.

-Pamiętaj co Ci powiedziałam na początku.

Szepnęłam do niej kiedy mijałam ją z kolejnym zamówieniem. Gdy przechodziłam obok gościa który mnie skompletował stanęło mi serce gdy jego palce zacisnęły się na moim nadgarstku.