Liza

42.

Nate's POV:

Ανοιξα τα μάτια μου και κοίταξα τριγύρω.

Ημουν μόνος μου στο δωμάτιο της Λίζας. Λογικά πρέπει να είχε ξυπνήσει.

Κοιμήθηκα χαράματα εχθές.

Γύρισα το κεφάλι μου στα αριστερά να κοιτάξω το ρολόι στο κωμοδινο.

Ηταν 11:30 η ώρα το πρωί.

Σηκώθηκα και έκατσα για λίγο στο κρεβάτι.

Επρεπε να χωνέψω πολλά από αυτά που έγιναν εχθές.

Δεν μπορουσα να πιστέψω ότι εδώ και 26 χρόνια αυτοί οι άνθρωποι που εγώ αποκαλούσα γονείς μου έλεγαν ψέμματα.

Πόσο είχα κλάψει στην κηδεία εκείνης της γυναίκας που επι 20 χρονια την έλεγα μαμά.

Σηκώθηκα και έβαλα τις φόρμες που είχα μέσα στην βαλίτσα.

Πήγα στο μπάνιο και έριξα νερό στο πρόσωπο μου και έπλυνα τα δόντια μου.

Κατέβηκα κάτω και τους είδα όλους μαζεμένους στο σαλόνι.

"Καλημέρα" είπα και έκατσα δίπλα στην Λεξι στον καναπέ ενώ την πήρα αγκαλιά.

"Καλημέρα παιδί μου" είπε ο Τζεισον και μου χαμογέλασε.

"Να σου βάλω καφέ;" με ρώτησε η Λιζα χαμογελώντας και εγώ έγνεψα καταφατικά.

Μετά από λίγο ήρθε με μια κούπα καφέ στο χέρι και μου την έδωσε.

"Καλά Χριστούγεννα" είπε η Αννα όσο κατέβαινε από τον επάνω όροφο.

"Λοιπόν...για να ανοίξουμε τα δώρα μας τωρααα" φώναξε η Αννα και πήγε να φέρει τα δώρα που ήταν κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τον Τζεισον.

Ο Τζεισον και η Αννα πήραν όλα τα δώρα που υπήρχαν στα χέρια τους και τα ακούμπησαν πάνω στο καινούριο τραπεζάκι που είχαν στην μέση του σαλονιού και τα έδιναν ενα προς ένα στα κορίτσια.

"Νέιτ αυτό είναι για σένα" είπε η Αννα ξαφνικά και μου έδωσε ένα αρκετά μεγάλο κουτί με χριστουγεννιάτικο περιτύλιγμα απέξω.

Έμεινα να την κοιτάω σαν μαλακας.

Ελα μου;...

"Μου πήρατε δώρο;" είπα ενώ όλοι χαμογελούσαν και εγώ με την Λεξι είχαμε μείνει μαλακες.

"Εννοείτε και σου πήραμε δώρο" είπε ο Τζεισον και πήρε στα χέρια του άλλο ένα κουτί ενώ το έδωσε στην Λεξι.