Nate's POV:
Κοίταζα την είσοδο της πόρτας.
Στεκόταν ο Ακης.
Τα πόδια μου είχα παγώσει.
Από την μια ήθελα να πάω να του χώσω ένα μπουκέτο και να αρχίσω να του φωνάζω μέσα στην μούρη αλλά από την άλλη ήθελα να τρέξω να τον αγκαλιάσω.
Εν τέλη δεν έκανα τίποτα από όλα αυτά. Δεν ξέρω καν αν ξέρει ποιος είμαι. Δεν ξέρω αν έχει μάθει για το τι έχει γίνει την τελευταία εβδομάδα.
Είχα μείνει απλά να τον κοιτάω.
Το άγγιγμα της Λίζας με ξύπνησε από τις σκέψεις μου.
Την κοίταξα στιγμιαία αλλά το βλέμμα μου πήγε πάλι σε εκείνον.
Με κοίταξε για κάτι δευτερόλεπτα και χαμογέλασε.
"Καλώς τον" είπε ο Αχιλλέας και κάνανε μια χειραψία.
"Πέρασε μέσα" είπε ο Αχιλλέας και ο Ακης μπήκε μέσα στο σπίτι βγάζοντας το σακάκι του.
"Τι κάνετε; Ελπίζω να μην σας δημιουργώ κάποιο πρόβλημα" είπε και πήγε από την άλλη μεριά της τραπεζαρίας να κάτσει.
Πάλι καλά...
Σκέφτηκα.
"Τι να ενοχλείς Άκη μου;" είπε ευγενικά η Αννα και σηκώθηκε να τον χαιρετήσει.
Το ίδιο και ο Τζεισον.
Αφού χαιρετήθηκαν όλοι η Γιασμίν έβαλε άλλο ένα σερβίτσιο μπροστά από τον Άκη και ξεκινήσαμε παλι να τρώμε χωρίς να συμβαίνει τίποτα.
Δεν ήξερα πως να αντιδράσω.
"Πώς και από δω;" ρώτησε ο Γιάννης τον Άκη και τον κοίταξε.
"Είχα κάτι δουλειές εδώ κοντά και είπα να έρθω να πω ένα γεια" είπε αλλά δεν τον πίστεψα και πολύ.
"Καλά έκανες. Πολύ χαιρόμαστε που σε βλέπουμε" είπε ο Γιάννης και χαμογέλασαν ο ένας στον άλλον.
Δεν είχα ακουμπήσει ακόμα το πιρούνι μου σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που τρώγανε κανονικά.
Η Λιζα κρατούσε ακόμα το χέρι μου κάτω από το τραπέζι.
Έσπρωξα την καρέκλα μου προς τα πίσω και σηκώθηκα απότομα από το τραπέζι.
Πήρα τα τσιγάρα μου πάνω από το τραπεζάκι και βγήκα κατευθυαν στο μπαλκόνι.
Καιρό είχα να καπνίσω...
Εβαλα ένα τσιγάρο στο στόμα μου και το άναψα.
BINABASA MO ANG
Liza
RomanceΠοιος στην χάρη μου! Το όνομα μου είναι τίτλος βιβλίου. Ναι λοιπόν με λένε Λιζα. Ειμαι 16 χρονων και είμαι ένα ακόμα σπασικλακι σε ένα συνηθισμένο σχολείο. Μια μέρα όμως αλλάζει αυτό γιατί πολύ απλά κάνω παρέες. Πως έγινε αυτό; Ούτε εγώ το κατάλαβα...
