Liza

37.

Elizabeth's POV:

Στεκόμουν μπροστά από την ντουλάπα της Λίζας και έψαχνα για κάτι παπούτσια.

Σίγουρα μου τα έχει αφήσει. Ξέρει ότι είναι τα αγαπημένα μου...

Σε δύο μήνες γινόμουν 18. Πέρασε πολύ γρήγορα ο καιρός. Το κατάλαβα όταν είδα την Λιζα να βγαίνει από το σπίτι με κούτες και βαλίτσες στα χέρια.

Τα σχολεία είχαν κλησει για χριστουγεννιάτικες διακοπές και ο μπαμπάς με την μαμά είχαν πάρει 2 εβδομάδες άδεια.

Κάτι συζητάνε να πάμε Νέα Υόρκη να κάνουμε πρωτοχρονιά με την Λιζα αλλά εκείνη θα θέλει να κάνει με τον Νέιτ λογικά. Τα πάνε πολύ καλά μαζί και είμαι χαρούμενη για την αδερφή μου.

Εχθές μου ανακοίνωσαν ότι υπάρχει μια πιθανότητα να μετακομίσουμε Νέα Υόρκη μόνιμα.

Είμαι τόσο χαρούμενη.

"Βετα;" είπε η μαμά και γύρισα να την κοιτάξω.

"Έλα μαμά μου" είπα και χώθηκα πάλι στην ντουλάπα για να βρω αυτά τα γαμημενα παπούτσια.

"Τι ψάχνεις παιδάκι μου;" με ρώτησε και έπιασα τα παπούτσια που έψαχνα στο χέρι.

Επιτέλους...

"Τα βρήκα" είπα λαχανιασμένη.

"Την ρώτησες την Λιζα;" με ρώτησε και χαμογέλασα σατανικά.

"Οχι" είπα και τα φόρεσα κατευθυαν ενώ έβαλα από πάνω μου το κασκόλ και το χοντρο μου μπουφάν.

"Που θα πας;" με ρώτησε.

"Θα βγω για έναν καφέ με τον Σωτήρη και τον Φίλιππο" της είπα και εκείνη χαμογέλασε.

"Ο Γιώργος;" με ρώτησε και κίνησα την μούρη μου.

"Αφού ξέρεις ότι χώρισα μαζί του. Δεν θέλω ούτε να τον βλέπω" απάντησα και κατεβήκαμε μαζί στον κάτω όροφο όπου καθόταν ο μπαμπάς στο σαλόνι και έβλεπε τηλεόραση.

"Παίζει κάτι με τον Φίλιππο;" με ρώτησε η μαμά και πήρα τα κλειδιά του αυτοκινήτου στο χέρι.

"Ε....δεν ξέρω" της είπα αδιάφορα.

Η αλήθεια είναι οτι μαρεσε πάρα πολύ ο Φίλιππος απλά ήμουν κότα στο να κάνω κάποια κίνηση.

"Κάνε εσύ την πρώτη κίνηση αγάπη μου. Μην περιμένεις από τους άντρες" είπε ο μπαμπάς και ξαφνιάστηκα με την απάντηση του. Οπως και η μαμά.

Η μαμά τον κοίταξε με γουρλωμένα μάτια σοκαρισμένη και εκείνος γύρισε να μας κοιτάξει.