Way Back Home ( Completed )

Spring Diary - 2

Unicode

တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်ပြောင်းသွားခဲ့ရင်း နေထိုင်လာရသည့်ရက်တွေဟာ သိပ်မများလွန်းသေးပေမဲ့ နေသားတကျဖြစ်လာပြီဟုပင် ဆိုလို့ရသည့်အနေအထားပင်။
ကျောင်းတွေမဖွင့်ခင် အနေအထားမှာ ဂျောင်ဂုနဲ့ ကင်မ်ထယ်ဟာ တပူးတွဲတွဲဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာခဲ့၏။
ဂျောင်ဂုကလဲ မရယ်မပြုံးမျက်နှာနဲ့ အမြဲလိုလို ကင်မ်ထယ့်အနားရှိနေတက်ပြီး ကင်မ်ထယ်ဟာလဲ ဂျောင်ဂုကိုမျက်စိအောက်မှအပျောက်မခံ။

ဂျောင်ဂု အိမ်ကိုစစရောက်ချင်းကသာ ရှိန်နေပုံရတဲ့ကင်မ်ထယ်ဟာ နောက်ပိုင်းမှာတော့ သူ့ဗီဇလေးအတိုင်း ဂျောင်ဂုကိုမြင်သည်နှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီးပင်ဆက်ဆံလာခဲ့တာဖြစ်၏။ အဖော်မက်သည့်ကောင်လေးနဲ့ တည်ငြိမ်လွန်းသည့်ကောင်လေး။

ဂျောင်ဂုကိုဆို ဂုကီ၊ ဂျောင်ဂု၊ ဧည့်သည်ကောင်လေး ဟူ၍လည်း နာမည်မျိုးစုံအောင်ခေါ်တက်သေးသည်။ ထိုသို့ခေါ်တိုင်းလဲ ဂျောင်ဂုက စိတ်ဆိုးခြင်းအလျင်းမရှိခဲ့။

"ဟာ .. ကျလာပြန်ပြီ"

အလိုမကျသလိုထွက်ပေါ်လာသည့် ထိုအသံကြားရာဆီလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဆောင်းထားသည့်ခမောက်အား လက်ဖြင့်အကျအန နေရာချနေသည့်ကင်မ်ထယ့်အား မြင်လိုက်ရသည်။

ဖွားနဲ့အိမ်နီးနားချင်း မိတ်ဆွေတွေဖြစ်သည့် ဒေါ်ဒေါ်ကြီးတွေလာခေါ်တာမို့ သူရော ကင်မ်ထယ်ပါ အသီးခြံတွေထဲရောက်နေခဲ့တာဖြစ်၏။ မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ဝန်းလှသည့် ခြံကြီးကိုစစမြင်ချင်းမှာတင် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ခဲ့ရပါသေးသည်။

ရာသီအလိုက် ထွက်ပေါ်ရာအသီးအနှံတွေကို ခူးဖို့ရာ ကင်မ်ထယ်ကအတော်လေးစိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူ့ကိုပါ အပါခေါ်လာသည်မို့ အခုလက်ရှိမှာတော့ ခမောက်လေးတွေကိုယ်စီဆောင်းရင်း လိမ္မော်ပင်တွေရှေ့ရောက်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။

စပျစ်ခြံနဲ့ လိမ္မော်ခြံဟာ ကပ်လျပ်အနေအထားမှာရှိနေတာဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံနဲ့မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိနေသည့် စတော်ဘယ်ရီခင်းကြီးကတော့ သူ့ရာသီမဟုတ်သေးသ၍ အကိုင်းသေးသေးလေးတွေအနေဖြင့်သာ ရှိနေသေးသည်။