* paar weken later *
(POV mack's)
we hebben hulp gevonden voor ross. maar ik denk dat het noch altijd slecht met hem gaat. ik zat samen met mijn broers en zus in de woonkamer te praten. ross lag te slappen. kunnen we geen contact legen met zijn familie? vroeg rhdyain. ik bedoel moeten ze niet weten wat er gaande is met hem?. " ik weet het niet.. willen ze hem noch zien? en... wil hij ze noch zien? " ross werd wakker. geen gehuil of geschreeuw dat is al goed. wat is er maatje? vroeg abby. ross zei niets. " ross? gaat het?" ik zag dat ross op punt stond om te huilen. abby legde een arm om hem heen.
( Ross pov )
ze hebben hulp voor me gevonden. maar het werkt niet echt... ik mis mijn oude leven. maar ik wil niets meer te maken hebben met mijn familie.. ze hebben me in de steek gelaten toen ik hen nodig had. ik weet dat ik ook fout was maar... ze waren er niet. ik begon bijna te huilen tot abby me omarmde. ik zuchtte. "mag ik naar buiten?.. alleen?" weet je het zeker? vroeg ryder wil je niet dat we mee gaan? "nee..ik wil wat tijd voor me zelf. " oke zei ryder blijf niet te lang weg he? ik knikte en ging naar buiten. het is een tijdje geleden dat ik buiten ben geweest. ik liep rustig door het park en klom terug in de zelfde boom waar ik zat voor de ik de vierling leerde kenen. ik zat op de zelfde plek. ik wreef over een een krasje dat ik er ooit gemaakt heb. ik keek naar de wolken. ik glimlachte. dit heb ik nodig. toen zag ik mijn broers, zus en ellington lopen. ik schrok, ik sprong uit de boom en verstopte me achter wat struiken. ik was bang dat ze me zagen. wat zouden ze dan doen? ik hoorde ze praten. ik kon het niet goed horen. ik hield mijn adem in; hoe dichter ze kwamen hoe banger ik werd.toen ze voorbij gelopen waren. ging ik terug naar huis en vertelde wat er gebeurd was.
