( ross pov )
Ellington kon de familie over hallen om te praten maar dik tegen hun zin. Ik zat samen met rocky bij de therapeut te wachten op de andere. Het voor deel is wel dat ik weer kan lopen. En ik hoef voorlopig ook geen luiers meer dragen.. Maar voor hoe lang?. Toen ze binnen kwamen wierp iedereen een boze blik op me. Ik slikte even. en toen begon ons gesprek. De therapeut legde de situatie nog eens uit. Maar het kon hen blijkbaar niets schellen. Ik rilde een beetje. Toen brak de hel los. Mijn vader begon tegen me te schreeuwen. En ik trok in één. Rocky kwam voor me op. Maar de andere kwamen er tussen. Nu klonk er één en al geschreeuw. Ik trok mijn handen voor mijn oren en begon te huilen.
( rocky's pov )
Pap begon tegen ross te scheewen. Dat we door zijn do me schuld hier onze tijd zitten te voordoen. En dat hij Nooit het perfecte kind was. Ik kwam voor hem op. " niemand is perfect!!!! We moesten hem van in het begin al helpen!!! Dan was dit niet gebeurd!!!" " hij overtrad de regels!!! We hebben het vaker gezegt!!!! " schreeuwde pap terug. Dus ik schreeuwde terug. Maar de andere kwamen er tussen. We bleven door gaan." door ross zijn schuld is de band kapot!!!! Bedoel je dat!!?" Schreeuwde riker naar me. " we moesten hem helpen!!! Niet dumpen!!!" We schreeuwden gewoon veder zonder stopen.
( ellington's pov )
Ik heb de andere kunnen overhalen om toch te praten. Omdat Het met tegen zin was ging ik eens kijken. Toen ik bij het kantoor aan kwam hoorde ik gevloek en geschreeuw. Ik ging binnen. En wist niet wat ik zag rocky stond recht tegen over de andere. Ik ging bij de therapeut staan. " verloopt alles goed?" " niet echt maar het probleem dat ze ruzie maken heefd voor al met ross te maken. Ze zijn al 5 minuten " Zei hij. Ik zag ross in de zetel zitten hij zat ineen getroken met zijn handen voor zijn oren en huilde van angst. Ik ging naast hem zitten en probeerde hem te kalmeren. Maar het werkte niet. Dus pakte ik ross op en ging naar buiten. We gingen op de trap zitten en ik zette ross op mijn schoot. Ross bleef huilen. " straks vermoorden ze elkaar nog!!! Of mij!!!" Huilde hij. Ik begon hem te wiegen. " dat denk ik niet hoor maatje." " ik wil naar huis!!" snikte ross. Ik knikte. En zette ross in mijn auto. " Ik even melden dat je met me mee gaat. Ik ging terug naar binnen. Ze waren nog steeds bezig. " meneer.. Ik ga ross mee naar huis nemen. Dit is echt niet goed voor hem." De man knikte " geen probleem en ik los het hier zo op." Ik knikte en ging naar het huis van de vierling. Ross snikte nog steeds. Toen we er waren deed ik mijn verhaal van wat ik had gezien. Iedereen was onder de indruk ross stopte nog altijd niet met huilen. Ik zuchtte en probeerde hem te sussen. Rhdyian ging zijn deken en zijn teddybeer hallen. Ross stak zijn deken in zijn mond en knuffelde in zijn beer. Hij begon rustig te snikken. En te peipen. " rustig mijn jongen. Flink zo." Fluisterde ik. " jongens hij gaat hervallen..." mijn stem stierf weg.
( rocky's pov )
We zijn gestopt met schreeuwen. Ross was er niet meer. De therapeut zei dat elington hem had meegenomen naar huis. Ik zuchtte praten had dus geen zin. Ik ging naar huis. Ik voelde me wel schuldig omdat in ross niet hen kunnen troosten. Toen ik binnen ging zag ik ross op ellington's schoot zitten met zijn deken en teddybeer. Wat heb ik gedaan? " het spijt me zo erg!!! Ik..." " het is oké rocky.. je wilde helpen. Dat is alles. Het zijn zij die niet willen mee werken." Zei ellington zacht. Ik knikte alleen. Ross sprong van ellington's schoot en kwam naar me toe. " dankje dat je het toch geprobeerd hebt." Zei hij en omhelsde me. Ik kuste zijn hoofd. " ik hou van je rossy." Ross glimlachte. " ik ook van jou.. Ik ben zo blij dat ik jou nog heb."
