( abby's pov )
Ik wandelde door het park. Ik was blij dat ik even rust had. Ik nam een klein sprintje. Ik vind ross noch altijd leuk. Ik vind het leuk om voor hem te zorgen. Maar soms maakt hij het ons niet makkelijk. Ik keek niet uit en botste tegen een oudere jongen. " sorry ik zag je niet." Niet erg zei hij. Wacht heb ik je niet eerder gezien? Vroeg hij dan. " niet dat ik weet... " was jij niet in die muziek winkel, vroeg hij. Het leek of ik hem ook er der heb gezien. " bedoel je paar weken geleden?" Hij knikte je was daar met een paar jongen.. je ouders werken daar? " o ja. Dat was mijn zus en mijn broers. Ik was daar toen niet." Ik hoorde toevallig de naam ross vallen zei hij dan. Ik keek op. Dat was vast één van zijn broers.. " dat klopt. Dat was hij!" Hij keek op. Hoe is het met hem? W-waar is hij. Vroeg hij bezorgt. Ik keek hem aan. " hij is depressief.. en waarom vraag je dat.?" Hij zuchtte. Luister. Ik ben Rocky ross oudere broer. Hem eruit zetten was een grote fout... ik mis hem. Ik keek hem aan. " meen je dat... en de andere?" Niet echt denk ik zuchtte rocky. Als ik er achter vraag worden ze boos. Maar hoe is het met hem? " ik zeg dit graag maar hij is er erg aan toe.hij is ernstig depressief. Hij kan niets meer alleen. Hij heeft voor alles hulp nodig. En.. Hij huild heel vaak." Kan ik hem zien vroeg rocky. " ik weet het niet... Ik weet niet of hij je nog wil zien... maar we proberen. Kom mee." Ik ging samen met rocky naar huis. " hey jongens! Dit rocky... Ross zijn broer." Iedereen stond op. Jij bent zijn broer? Vroeg mack. Rocky knikte. Hij is boven zuchtte ryder. Hij had weer een nare droom. " lag wij weer te huilen?" Mack knikte we hebben weer alles geprobeerd. Toen horden we weer geschreeuw en gehuil. Al weer! zuchtte rhdyian. Abby? Ga jij? Ik keek rocky aan. " ga hem hallen... en zeg dat zijn broer hier is." We gingen op de bank zitten. Even later. Kwam rhdyian terug met ross is zijn armen. Ross huilde nog steeds. Geef hem hier zei rocky zacht. Rhdyian gaf ross aan rocky. Ross.. fluisterde rocky ik heb je zo gemist! Ross bleef huilen. Rocky begon ross rustig te wiegen. En zacht te neuriën. Hij werd rustiger. Maar jankte nog steeds. Rocky.. zei ross zacht wat doe je hier? Lang verhaal fluisterde rocky. Maar ik ben hier. rustig. Ik ben hier.
( ross pov )
Ik lag in de armen van rocky. Ik was best blij dat ik hem zag. Ik heb hem zo gemist. Ik begon zijn borst te knuffelen. Toen viel ik in slaap.
(Rocky's pov )
Ross lag in mijn armen te slapen. Hij huilde zacht. Ik wiegde hem. " rustig ross. Ik ben nu bij je.. Ik laat je nooit meer alleen... nooit meer. Ik zag een paar schrammen op zijn armen. Wat heeft hij allemaal gedaan?! Even later werd hij wakker. Ik keek hem lachend aan. " hey maatje.. hoe voel je je?" Ben oké zuchtte ross. Hij keek rond. Waar zijn de andere? " even weg. Zo komen Zo terug." Hij knikte en knuffelde in mijn borst. Ik heb je gemist. Zei ross zacht. " ik jou ook. Het spijt me dat ik er niet voor je was." Ik vergeef je. Lachte ross zacht. Missen de andere me? Ik zuchtte hoe moet ik hem dit vertellen? " ik haat het om dit te zeggen... Maar ik weet Het niet... als ik achter je vraag werd mijn neus er zowat afgebeten." Ik zag tranen verschijnen in ross ogen. " ssst rustig maar. ik probeer met ze te praten." ross knuffelde in mijn borst en huilde zacht. ik ben zo dom geweest! snikte hij. "nee ben je niet... het gebeurde gewoon... het is mijn schuld ik had je moeten helpen." ik zag jullie eens in het park.. zei ross zo rustig mogelijk. " klopt.. we hadden het over jou... ik wilde je van toen al terug." ross bleef huilen. ik zuchtte en begon hem weer te wiegen en te neuriën. wat heb ik met hem gedaan? door mijn schuld is ross nu zo!.. maar ik ga er alles aan doen om hem weer de oude te maken!.
