( rocky's pov )
Ik lag naast ross te slapen. Toen hoorde ik hem weer huilen. Hij klonk echt bang. Ik deed het licht aan. Ik nam ross in mijn armen en wiegde hem. Het hielp niet dus begon ik te neuriën. Ook niets... abby kwam de kamer binnen. Is alles goed? Vroeg ze. " hij blijft maar huilen..." gebeurde vaak zei ze. " wat deden Julie dan?" Alles.zei abby. Uiteindelijk huilde hij zichzelf in slaap. Ik knikte. Ross Bleef huilen. " wat is er toch met je?" Ik stond op en liep wat rond terwel ik over zijn rug wreef. Ross begon rustig te snikken. " flink zo Jongen. Rustig." Ross begon rustig in het rond te kijken. Bang. Zei hij. " waarvoor?" Alles snikte hij. Ik kuste zijn voorhoofd en legde hem in bed. " je hoefd niet bang te zijn. We zijn bij je." Abby kuste ross hoofd en ging de kamer uit. Ik ging terug naast hem liggen. En drukte hem tegen me aan. " gaat het? " ross bleef snikken. ik zuchtte. ik zou nu het liefst naar mijn familie bellen zei weten wel wat ze moeten doen. uiteindelijk viel hij is slaap. de volgende dag was ik dood op. ik ging naar benden. " hey iedereen..." je ziet er echt moe uit. zei mack. " ja hij hield me bijna een hele nacht wakker. ik weet echt niet wat er is." ryder knikte misschien moeten we nog eens bij de dokter gaan. ik knikte. " ik ga bij hem gaan kijken." ik ging terug naar boven en ging de kamer in. ross werd net wakker. " morgen maatje. goed geslapen." hij knikte en keek naar de grond. " we gaan even naar de dokte.." ross trok grote ogen. en verstopte zich onder zijn dekens. ik ging op bed zitten " rustig maatje... ik ga met je mee. " nee!! jankte ross. ik wil niet!!. ik probeerde de dekens weg te treken. ross begon te schreeuwen. toen ik hem kon pakken probeerde hij weg te komen. ik tilde hem op. en bracht hem naar de badkamer. ik zette hem in bad en spoelde hem met warm water. hij stopte met huilen. " ja rustig maar ross. ik ben bij je." geen dokter zei hij rustig. " ross we willen weten wat er mis is. ik ben bij je." toen ik klaar was tilde ik hem uit bad en sloeg een handdoek rond hem. toen klede ik hem aan. en bracht hem naar de andere. even later zaten we in de wachtzaal. ik ben bang.. kreunde ross. wil je een knuffel vroeg abby. ja knikte. abby stond op nam ross in haar armen. even later zaten we in de dokterspraktijk. ross kroop op mijn shoot. dus jij bent zijn broer? zei de dokter." ja ik ben rocky lynch. is hij nog steeds depressief? ja knikte abby we proberen hem te laten lopen maar dat gaat voorlopig nog niet.. hij kruipt wel. En hoe is het met zijn blaas? Het zelfde zuchte abby. ja zei de dokter. ik zou graag wat bloed nemen. ross trok grote ogen en knuffelde in mijn borst. ik pakte zijn arm vast. toen de naald in zijn vel kwambegon hij te piepen en te janken. " rustig maar sssst." ik kuste zijn hoofd. zo flinke jongen. zei de dokter. ik hoop dat alles goed komt met hem. Zuchtte abby. ik knikte en tilde ross op. in mijn armen viel hij in slaap.
Rocky? Vroeg de dokter. Weten de andere van de familie het al? " ik probeer.. maar ze luisteren niet. Daarom slaap ik nu voorlopig bij hen. De dokter knikte je kan altijd komen praten. Ik glimlachte. " dankje. Kom rossy wij gaan naar huis." Toen we thuis waren was ross waker.
( ross pov )
Ik zat op de grond op zolder. Omdat ik voorlopig niet kan lopen kruip ik gewoon. Ik kroop naar het raam. Wat ga je doen? Vroeg rocky. " gewoon kijken." De zon was lekker warm. Ik miste mijn familie. Ik kroop ineen en begon zachtjeste huilen. Ik voelde dat ik opgetild werd. Wat is er maatje? Vroeg rocky. Ik huilde alleen ik wil ook niet meer praten vandaag. Ik ben te moe.
