UMUT KIRINTISI

UMUT KIRINTISI FİNAL PART 1

Merhaba okur canlar! Biraz arayı açtım farkındayım ama elim bir türlü klavyeye yazmak için gitmedi. Sanırım onlardan ayrılmak zor olacak :(

Finali de iki kısımda yazmak istedim. Çünkü bu ara yazmaya zaman bulamadım. Diğer kısmı da yazar yazmaz göndereceğim sizlere.

Umarım keyif alır, beğenerek okursunuz:) 

Birde bölüm içinde multi var. O fotoyu Masal'ın üzerinde hayal edin :) 

Bir sonraki bölüme kadar kendinize iyi bakın!! Yorumlarınızı bekliyorum ona göre...

                                                                       Mrymmz

Sevince böyle mi oluyordu? Her şey hızlıca olup bitiyor, sanki gözlerini açıp kapattığın gibi saniyeler sürüyordu. Koşuşturma, yetiştirme telaşı derken çoğu zaman ne zaman uykuya daldıklarını bile fark etmiyorlardı. Hani küçükken okulun kapanmasını dört gözle beklersin sonra da tatile adım attığında içini kocaman bir coşku kaplar ve çağıl çağıl pınardan akar gibi yüreğinden bir şeyler gider. Mesela sabahları erken uyanmak yoktur o günden sonra. Ya da ne zaman istersen yemek yemek, annene her şeyi yaptırmak, arkadaşlarınla saatlerce oyunlar oynayıp kafanı yastığa koyduğunda dalmak... Ama bitmesin dersin sonlarına yaklaştıkça. Çünkü içindeki çocuksu mutluluğa göre her şey o kadar güzeldir ki! İşte Koray ve Masal'da bunları hissediyorlardı ruhlarında, vücudunun her zerrelerinde. Biran önce düğün telaşı bitsin de yan yana olup hayata karşı omuz omza durmak istiyorlardı. Sabah kalkınca ilk birbirlerini görmek, ne olursa olsun acıda mutlulukta koca bir ömrü paylaşmak, beraber yemek hazırlayıp beraber yemek, çocukları olunca onlarla birlikte keyifli vakit geçirmek, kısacası artık hayatı birlikte göğüslemek istiyorlardı.

Zaten bu hayallerinin gerçekleşmesine de çok kısa kalmıştı. Aileler de olaya dâhil olunca hazırlıklar bir bir bitmiş, düğünün yapılacağı yerden kimler davet edilecek listeye kadar hazırlanmıştı. Kimi zaman zıtlaşmışlar, kimi zaman da çocuklarının kalbi kırılmasın diye ailelerden biri mutlaka geri adım atmıştı. Sonuçta onların kalbinin kırılmasına, ayrı düşmelerini istemiyorlardı. Onlara her baktıklarında yaşadıkları aşkı gözlerinden okuyorlar, kalplerinden birbirlerine doğru hücum eden adı konulamamış akımı yüreklerinin en güzel yerinde düşlüyorlardı. Bir taraftan da dualarını eksik etmiyorlardı tabi ki! Hep gördüklerinde iyi ki birbirlerini buldular, iyi ki yan yana geldiler diye Allah'a şükür ediyorlardı.

Masal'ın kalbi düğünün olacağı güne yaklaştıkça hop oturup hop kalkıyor, Koray'ı ömrünün sonuna kadar yanında olacağını bildiği için yüzünden tebessümü eksik olmuyor, yüzü kırmızılıkta çığır açsa da ona olan sevgisi her geçen gün kat be kat artıyordu. Biraz daha aşkını Koray'a karşı açmış, ona daha yakın olmaya özen göstermişti.

Koray bu duruma bazen gülerek cevap veriyor, bazen de muzip tarafını ortaya çıkarıp Masal'la oyun oynamaktan geri durmuyordu. Genç kız her ne kadar bunu sonradan öğrenince kızsa da içinden kanatlanan şey ne ise kendisine engel oluyor, adamı hemencecik affediveriyordu. Biraz burnunu sürtmek, niye bunu yaptın demek istiyordu ama onun kırılan gözlerini görünce yelkenleri suya iniyor, dizlerinin bağını çözen tuhaf bir kıpırtı gelip kalbinin tam ortasına oturuyordu. Ona her baktığında, her sarılıp kokusunu içine çektiğinde içinden ılık ılık bir şeyler adama doğru yol alıyor, aşkını en masum haliyle yansıtıyordu.