UMUT KIRINTISI 1.BÖLÜM

2K 78 23
                                        

Merhaba arkadaşlar ilk kez wattpad de bir şeyler paylaşıyorum. Hep okumuştum. Şimdi ise yazmaya karar verdim. Yeni yazmaya başladığım için yazım yanlışları, tutarsızlıklar olabilir. Yazdıkça düzelteceğime inanıyorum. Umarım beğenirsiniz. İyide olsa kötü de olsa yorumlarınızı bekliyorum. Birde yıldızcığa dokunursanız sevinirim. Sevgiler...


Mrymmz


UMUT KIRINTISI 1.BÖLÜM


MASAL


Masal gözlerini kuş cıvıltılarının sesiyle açtı. Uyku sersemi haliyle kalkarak açık olan pencereye doğru gitti. Dışarıya baktığında masmavi bir gökyüzünü, güneşin parlayan yüzünü gördü' 'Ne kadar da güzel bir gün ''diye düşündü. Odasında ise turkuaz ve krem tonları hâkimdi. Küçüklüğünden beri mavinin tonlarına karşı bir hayranlığı vardı.


Aklına bugün yola çıkacağı düşüncesi gelince ''Hemen hazırlanmayalım yoksa bu rahatlıkla geç kalabilirim'' diye kendi kendine söylendi. Dolabını açarak üzerine mavi bir t-shirt birde kot pantolonu geçirdi. Ayna karşısına geçip siyah saçlarını da atkuyruğu şeklinde topladı. Bu yüzden griye çalan mavi gözleri ortaya çıkmıştı.


Bu sırada çalan telefon sesini duydu. Ekrana baktığında arayanın annesi olduğunu görünce hiç bekletmeden telefonu açtı.


Emel hanım ''Bir haftadır yanımda yoksun ne kadar özledim, canım kızım. 'dedi. Sesinden üzgün olduğu belli oluyordu.


''Annecim bugün geliyorum, az kaldı, bende seni çok özledim.' 'diyerek annesini keyiflendirmeye çalıştı.


Annesi bu durumu fark edip ses tonunu neşelendirmeye çalıştı. ''Bugün İstanbul'a geleceğin için çok mutluyum, anneannenler de sürekli seni soruyorlar .''dedi.


''Bende öyle anneciğim.Ağabeyime, anneannemlere de selam söyle ''diyerek telefonu kapattı.


Hemen mutfağa geçerek kendine atıştırmalık bir şeyler hazırladı. Yarım saat gibi kısa bir sürede hem atıştırmış hem de mutfağı toplamıştı. Annesi en çok Masal'ın bu özelliğini severdi. Masal'ın her defasında bu kadar hızlı olmasına şaşırırdı. Tekrar odasına dönerek dünden hazırladığı bavulunu ve çantasını aldı.


Tam kapıdan çıkarken telefonu tekrar çaldı. Arayan üniversitede ki en yakın arkadaşı Eylül'dü.


''Masalcım nasılsın?''


''Çok heyecanlıyım!!! ilk kez trene bineceğim için.''


''Masalcım çok fazla heyecan yapma. Normal bir günmüş gibi davran. Aklına iyi şeyler getir.''


''Öyle mi diyorsun? Peki, uygulamaya çalışırım.''


UMUT KIRINTISIHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin