Μπάτσοι Γουρούνια!(Ολοκληρωμενη)

Ο φακελος

Τι θα φαμε;", ρωταω καθως το στομαχι μου γουργουριζει ανελεητα.

"Μπεργκερ", απανταει ο Λουκ αφηνοντας ενα σωρο σακουλες στο τραπεζι. Εγω απογοητευομαι γιατι περιμενα σπιτικο φαϊ, οπως φτιαχνει η Ελλη. Τι να κανει αραγε η φιλη μου; Θα ανησυχει καθολου για μενα;

"Οι φιλοι μου τι πιστευουν για μενα ;", ρωταω κοιτωντας τον Σον μεσα στα ματια, οταν μπαινει φουριοζος στην κουζινα.

"Οτι τους εγκατελειψες λογικα, δεν μας νοιαζει", απανταει ξερα και πιανει μια σακουλα με φαγητο. Τι καφρος, τι ηλιθιος Θεε μου; Γιατι εμπλεξα μαζι του το κερατο μου; Θα μπορουσε να το πει πιο ευγενικα γαμωτο, δεν ειμαι αντικειμενο.

"Τελεια", ξεφυσαω ενω καταπινω τις βρισιες που θα πετουσα για αυτον. Οι τρεις τους καταβροχθιζουν τα μπεργκερ και εγω τους κοιταζω. Μα καλα ετσι θα ειναι απο εδω και περα; Ποτε θα μπω σε αυτην την συμμορια τελος παντων;

"Ποτε θα παω σ'αυτους;", ρωταω με ελπιδα να παρω απαντηση και τελικα ο Μπο σηκωνει το βλεμμα του και με κοιταει. Παει να μιλησει αλλα τον προλαβαινει ο καφρος.

"Οταν βεβαιωθουμε πως με την ασχετοσυνη σου δεν θα σκοτωθεις", λεει μπουκωμενος. Αυτο ηταν. Σηκωνομαι ορθια, τον πλησιαζω απειλητικα, ενω αυτος με κοιταζει απορημενος και το χερι μου συγκρουεται απευθειας με το μαγουλο του.

"Μπορει να με εχεις στο χερι και να με απειλεις, αλλα σου απογαρευω να μου μιλας σαν σκουπιδι! Μαλακα, κωλομπατσε!", φωναζω μεσα στη μουρη του και εκεινος εχει μεινει με ανοιχτο το στομα βλεποντας την οργη μου. Διχως να περιμενω απαντηση τρεχω στο δωματιο μου και κοπαναω την πορτα.

Σκατα, γαμωτο. Τι μαλακας, τι ηλιθιος, τι εκνευριστικα ομορφος!
Ωπα, ομορφος; Οχι Αμαρυλλις, γαμωτο, μην το κανεις αυτο! Τον μισεις, τον μισεις. Ειναι ενα διεφθαρμενο σκουλικι με στολη.

Δακρυα κυλουν στα μαγουλα μου απο τα νευρα και χωνω το προσωπο μου στα μαξιλαρια. Ο υπνος δεν αργησε να με παρει.

Μετα απο διαφορους, εκνευριστικους εφιαλτες, απο τους οποιους δεν μπορουσα να ξεφυγω, ξυπναω. Το δωματιο εχει πλεον σκοτεινιασει και καταλαβα οτι κοιμομουν ωρες. Βγαινω νυσταγμενα απο το δωματιο και δεν ειναι κανεις. Καλυτερα, να βρω την ησυχια μου εδω μεσα. Πηγαινω προς την πορτα και μολις παω να την ανοιξω και οπως περιμενα ηταν κλειδωμενη. Φυσικα, ουτε να αποδρασει κανεις δεν μπορει.