Μπάτσοι Γουρούνια!(Ολοκληρωμενη)

Η βολτα.

Βλεπω με καθε λεπτομερεια το σχεδιο της διαρρηξης του μεγαλυτερου και πιο φημισμενου χρυσοπωλειου της μεγαλουπολης. Σ'αυτο ειναι πελατες οι περισσοτεροι πλουσιοι και επιχειρηματιες της χωρας, καθως και οι γυναικες τους. Υπαρχουν πολλα κοσμηματα αξιας πολλων χιλιαδων και ακατεργαστα διαμαντια αξιας πολλων εκατομμυριων.

"Φιλε, πρεπει να τους πιασουμε πριν μπουν μεσα", ακουω τον Λουκ να συμβουλευει τους αλλους δυο και συμφωνω απο μεσα μου. Δεν πρεπει να πεσουν στα χερια του Αρη ολα αυτα, ειναι επικινδυνος και ικανος για πολλα πραγματα, οπως φαινεται. Θα κυριαρχησει στην παρονομη ζωη και πλεον θα ελεγχει ολον τον υποκοσμο, βλαπτωντας πολλους ανθρωπους.

"Εγω τι πρεπει να κανω;', ρωταω κοφτα, αμφανως προβληματισμενη απο το σχεδιο τον Λαμπρο. Τοτε επεμβαινει η Αντα, κρατωντας ενα τσιγαρο στο χερι της.

"Εσυ γλυκια μου ας πουμε θα εισαι...το δολωμα", λεει σαρκαστικα και αισθανομαι να βραζω απο οργη. Ποιο ειναι το προβλημα της μαζι μου τελος παντων;

"Ηρεμησε, πρεπει απλα να κερδισεις την εμπιστοσυνη της", με καθησυχαζει ο Μπο σαν να διαβασε τη σκεψη μου. Εχει δικιο, ειναι η μονη που δεν ειναι πληρως ανοικτη μαζι μου. Οπως καταλαβα, ο Μιμης εχει ξετρελαθει με την παρουσια μου, αν λαβουμε υποψη οτι με κοιταζει καθε λιγο και λιγακι και του τρεχουν τα σαλια και ο,τι εχω ζητησει μεχρι τωρα το φερνει με προθυμια. Ο Λαμπρος φαινεται ευχαριστημενος με το παρελθον μου και αρκετα πεπεισμενος οτι κανω παρανομη ζωη.

Οποτε μας μενει η ξινη η Αντα. Αλλα πως θα κερδισω την εμπιστοσυνη της; Ισως αν πηγαινω με τα νερα της. Αλλα τοτε ισως με υποψιαστει.

Αμεσως επανερχομαι στην πραγματικοτητα και εστιαζω σε αυτο που μολις μου ειπε. Δολωμα; Τι εννοει;

"Τι εννοεις;", ρωταω απορημενα και εκεινη χαμογελαει ειρωνικα.

"Εννοω οτι εσυ θα κανεις τη διαρρηξη. Εσυ θα φαινεσαι στην κλοπη, ενω εμεις θα σε περιμενουμε στο βανακι απ'εξω. Ετσι και θα δουμε τις ικανοτητες σου και θα σε δοκιμασουμε να δουμε αν οντως κανεις για τη ομαδα.", εξηγει και οι υπολοιποι νευουν συμφωνωντας.

"Αυτο ειναι προβλημα. Δεν θα μπορεσουμε να τους πιασουμε. Το πιο πιθανο θα ειναι διωξη με αμαξια και εμεις δεν πρεπει να φανερωθουμε", λεει αγχωμενα ο Μπο στους αλλους δυο και περιμενω αγωνιωδως να ακουσω καποια απαντηση.

"Δεν θα προλαβουν να ξεφυγουν. Αμαρυλλις, δεξου", λεει αποφασισμενα ο Σον και για αλλη μια φορα οι ανασες μου χανουν το.ρυθμο τους. Αρα δεν νοιαζεται για μενα. Μονο να πιασει τους διαρρηκτες, χεστηκε για το αν θα με πειραξουν ή οχι. Γαμωτο,πως πιστεψα οτι θα ενδιαφεροταν εστω και λιγο για την σωματικη μου υγεια ασφαλεια; Απλα κανει τη δουλεια του και δεν σημαινω τιποτα για αυτον.