Μπάτσοι Γουρούνια!(Ολοκληρωμενη)

Εκδικηση

ΛΟΥΚ.

Εξεταζω προσεκτικα τον πινακα που δημιουργησα ο ιδιος αφοτου ηρθα εδω , στο "καταφυγιο" της Αμαρυλλις. Το Βελγιο ειναι ωραια πολη και μακρια απο την Αμερικη, αλλα πιστεψε πως θα ηταν εφικτο να μην την ανακαλυψω. Γελαστηκε, επεσε στην παγιδα μου οπως ακριβως περιμενα οτι θα γινει.

Εδω και δυο μηνες ακολουθω τα ιχνη της, βρισκομαι παντου, διπλα της, απεναντι της ομως εκεινη δεν μπορει να με δει. Γιατι ακριβως ειχε πιστεψει πως δεν την κυνηγω πια και δεν ανησυχει. Ομως εσφαλε ξανα και θα πληρωσει, οπως πληρωσε και ολη της η οικογενεια.

Τωρα ο πινακας που εχω μπροστα μου, την απεικονιζει. Καθε βημα της, καθε της επισκεψη, ολα τα μερη που εχει παει. Το μονο που πρεπει να κανω ειναι να κινηθω γρηγορα, εφοσον της εδειξα πως γνωριζω την καθε κινηση της. Ελπιζω να της αρεσε το δωρο μου, ωστε να τρομοκρατηθει και να μεινει στο σπιτι της. Ο Πετρος σιγουρα θα την κλειδωσει μεσα στο σπιτι, ομως δεν ξερει ποτε θα κινηθω. Σβηνω το φως και ξαπλωνω στο ξεχειλωμενο ραντζο του μικρου δωματιου οπου νοικιαζω. Δουλευω μονος, δεν χρειαζομαι αλλους προδοτες. Ο Ηλιας τιμωρηθηκε βαναυσα επειδη πηρε το μερος της φιλης της. Τωρα το σωμα του βρισκεται αποκομμενο απο το κεφαλι του και εγω εχω την ησυχια μου. Προς το παρον.

Ο πατερας μου ετοιμαζει σχεδιο να αποδρασει και μολις το πετυχει θα φυγουμε για παντα απο την Αμερικη, εχουμε εξαπλωσει τις επιχειρησεις μας μεχρι το Σιδνεϊ και υπαρχει κοσμος εκει που λειτουργει κατα τις εντολες μας.

Το κερασακι στην τουρτα ειναι η πληρης αποκληρωση της οικογενειας που μας εκανε να πληγωθουμε και να ποναμε για χρονια. Η οικογενεια της Αμαρυλλις.

Η μικρη δεν γνωριζει ολη την ιστορια, δεν ηθελα να της πω τιποτα, ηθελα να το μαθει λιγο πριν πεθανει σαν τελευταια αναμνηση πριν της χωσω τη σφαιρα στο κεφαλι.

FLASHBACK.

"Μαμα, ο μπαμπας που ειναι;", ρωτησα καθως ετρωγα βιαστηκα ενα σαντουιτς στην κουζινα. Επρεπε να ερθει γρηγορα για να παμε στη δουλεια, ειχαμε αργησει και δεν μου αρεσε η καθυστερηση. Ειχαμε αναλαβει μια διαρρηξη στο κεντρο του Μανχαταν και οι νεοσυλλεκτοι περιμεναν.

"Αγορι μου, ερχεται μην ανησυχεις", απαντα γλυκα η μητερα μου και με χαϊδευει στην πλατη. Ειναι ομορφη, με μακρια, ξανθα μαλλια, φαινεται πιο νεα απο οτι ειναι. Ο πατερας μου εχει καλο γουστο.