Μπάτσοι Γουρούνια!(Ολοκληρωμενη)

Μυστικο

Ανοιξα τα ματια μου και βρισκομουν σε αλλο ενα δωματιο νοσοκομειου. Εχει αρχισει να κατανταει βαρετο το να βρισκομαι εδω συνεχεια.

Νιωθω κουρασμενη και ταλαιπωρημενη και τα ακρα μου πονανε. Τα ματια μου μισοκλεινουν,καθως νυσταζω παρα πολυ αλλα εκεινη τη στιγμη που παω να τα κλεισω ξανα, μπαινει μεσα ενας γιατρος και καθεται διπλα μου. Μπορω να πω οτι ειναι πολυ γοητευτικος ανδρας, σπανια βλεπει καποιος εναν ομορφο γιατρο, συνηθως ειναι ολοι γεροι. Μου χαμογελαει στοργικα και υστερα κοιταζει το φακελο μου.

"Λοιπον δεσποινις...Αμαρυλλις πως αισθανεστε;", ρωταει γλυκα και τα γαλαζια του ματια ψαχνουν τα δικα μου θαλασσι. Πραγματικα μπορω να πω οτι εχω ενθουσιαστει με την ομορφια αυτου του γιατρου. Εχω μεινει σιωπηλη, να παρατηρω καθε λεπτομερεια του. Εχει γωνιες και σχιστα καταγαλανα ματια, ισια μυτη και λεπτα, αλλα πολυ σεξι χειλη. Χριστε μου τι εχω παθει! Ξελιγωνομαι για εναν γιατρο, ενω συμβαινουν τοσα πολλα στη ζωη μου! Και εξαλλου εχω τον Σον, τον ερωτα μου, αυτον τον εκνευριστικο μπατσο.

"Εμ...νιωθω...κουρασμενη", ψελλιζω εχοντας χασει τα λογια μου και σκυβω το κεφαλι μου ντροπιασμενη.

"Μαλιστα. Ηθελα να σας ενημερωσω οτι δεν ειπα τιποτα στους συγγενεις σας καθως επρεπε πρωτα να το πω σε εσας", λεει αποφασισμενος και σηκωνεται ξαφνικα ορθιος. Ειναι γεροδεμενος και ψηλος. Αμαρυλλις συνελθε επιτελους!!

"Τι εχω γιατρε; ειμαι σιγουρη οτι απλα ταλαιπωρησα τον οργανισμο μου", λεω με σιγουρια πιο πολυ για να πεισω τον εαυτο μου. Δεν θα ηθελα να παθω κατι τωρα, πανω που βρηκαμε τον μπασταρδο τον Λουκ και μπορουμε να τον χωσουμε μεσα μια και καλη.

"Ειστε εγκυος δεσποινις. Βρισκεστε ηδη στον πρωτο μηνα, απορω πως δεν το καταλαβατε", λεει γεματος με απορια ο γιατρος και εγω απλα εχω μεινει εκει που λεει οτι ειμαι εγκυος. Δηλαδη κουβαλω ενα παιδι στα σπλανα μου; Θα γινω μητερα; Οχι, δεν μπορει, ειμαι τοσο μικρη ακομη και ο Σον επαιρνε προφυλαξεις αποκλειεται.

"Γιατρε μηπως εχει γινει καποιο λαθος", ρωταω με τρεμαμενη φωνη και τον βλεπω που αγανακτα με την αντιδραση μου. Ειναι κυκλοθυμικος ο γιατρος. Αυτο ειναι σεξι.

"Ποτε ειναι η τελευταια φορα που αδιαθετησατε; Αυτον τον καιρο ζαλιζοσασταν ή ειχατε ταση για εμμετο;", ρωταω συνεχομενα εχοντας χασει την υπομονη του και προσπαθω να επεξεργαστω τα λογια του. Εχει δικιο παει πολυς καιρος που δεν εχω αδιαθετησει και θυμαμαι οτι τελευταια δεν ημουν καλα, απλα πιστευα οτι ειναι καποια ιωση. Χριστε μου τι θα πω στον Σον;