Μπάτσοι Γουρούνια!(Ολοκληρωμενη)

Η συμφωνια

"Αφεντικο", ακουγεται η φωνη του Μανου και ο Αρης διακοπτει το φιλι μας. Κοιταει θυμωμενα τον Μανο και του κανει νοημα να φυγει. Ο Μανος βαζει την ουρα στα σκελια και κλεινει την πορτα. Εγω, εχοντας μπει για τα καλα στο ρολο μου, τραβαω τον Αρη απο το χερι και τον βαζω να καθισει στην πολυθρονα. Καθομαι πανω του και εκεινος χαμογελαει σαρδονια.

"Προσεχε τις κινησεις σου", ακουω απο το ακουστικο τον Μπο και αμεσως υπακουω.

"Ελα σπιτι μας", ψιθυριζει ο Αρης μεσα στο αυτι μου κανοντας με να ανατριχιασω απο την παγωμενη ανασα του.

Δεν ειναι οτι δεν μου αρεσει εμφανισιακα, παλια ημουν ερωτευμενη μαζι του, ή τουλαχιστον ετσι πιστευα. Αλλα ο χαρακτηρας του και μονο με κανει να θελω να ξερασω. Εκτος των αλλων βρισκομαι σε τρομερο κινδυνο διπλα του και προτιμω να βρισκομαι στο καταφυγιο των μπατσων απο εδω.

Επανερχομαι γρηγορα στην πραγματικοτητα και σηκωνω τον δεικτη μου κουνωντας τον παιχνιδιαρικα αρνητικα.

Ο Αρης σμιγει απορημενα τα φρυδια του και σηκωνομαι ορθια. Καθομαι ακριβως απεναντι του.

"Σε θελω στη συμμορια μου Αμαρυλλις. Εχεις τρομερες ικανοτητες και εξαλλου, τωρα που τα βρηκαμε δεν θελω να σε ξαναχασω", λεει δηθεν στεναχωρα και εγω ξεσπαω σε γελια. Μολις συνερχομαι, σοβαρευω και προχωρω προς την πορτα.

"Θα κανουμε μια συμφωνια. Θα μπω στην ομαδα σου, αλλα θα με αφησεις ελευθερη", εξηγω και εκεινος με πλησιαζει. Χαϊδευει το μαγουλο μου που εχει παρει φωτια απο την αδρεναλινη. Τα παιζω ολα για ολα τωρα, αν παει κατι στραβα ξερω πως να αποδρασω. Το μονο που φοβαμαι ειναι οταν με πιασουν.

"Χαλαρωσε. Παιξε σωστα", συμβουλευει ο Λουκ και παιρνω μια κοφτη ανασα. Μα καλα ο Σον που σκατα πηγε; Μολις φιληθηκα με τον Αρη, εξαφανιστηκε. Θα τον τσιμπησε καμια μυγα φαινεται και θα εκνευριστηκε. Μηπως θυμωσε;

Οχι, Αμαρυλλις! Και τι σε νοιαζει εσενα αν θυμωσε; Ελευθερη κοπελα εισαι ο,τι θες κανεις.

"Στο κρεβατι μου θα εισαι;", μιλαει ο Αρης στι πισω μερος του αυτιου μου και πιπιλαει αργα το λοβο μου. Γαμωτο! Αν δει την ψειρρα ειμαι νεκρη. Απομακρυνομαι αισθησιακα και του χαϊδευω το στερνο.

"Αν εισαι καλο παιδι", απανταω και δαγκωνω το κατω χειλος του, διχως να τον φιλησω. Χριστε μου τι κανω; Μηπως το παρατραβαω; Αλλα ηταν το απωθημενο μου καποτε ας το ευχαριστηθω μεχρι να μπει φυλακη...ή μεχρι να πεθανω. Θα δειξει.

"Συμφωνοι.", μονολεκτει και χαμογελαω με ενα νικητηριο βλεμμα. Ακουω κραυγες απο το ακουστικο και καταλαβαινω οτι τα φιλαρακια μου οι μπατσοι χαρηκαν.

"Αυριο το πρωι σε θελω εδω ξανα. Μην αργησεις", προσταζει ο Αρης και εγω νευω. Μολις παω να βγω απο την πορτα, θυμηθηκα τα παιδια. Πρεπει να μαθω αν ειναι καλα.

"Τα παιδια τι κανουν;", ρωταω αγχωμενη και εκεινος αναβει ενα τσιγαρο.

"Καλα ειναι. Προετοιμαζονται και αυτα", λεει με ενα αυταρεσκο χαμογελο στα χειλη. Γαμωτο! Οχι και αυτοι. Πρεπει να τους σωσω απο ολα αυτα. Δεν πρεπει να μπλεξουν στη συμμορια, γιατι θα μπουν και αυτοι φυλακη. Θα παω να μιλησω στους μπατσους, μολις φτασω σπιτι.

Φευγω απο το μαγαζι και περπατω μονη μου στο δρομο. Τοτε αποφασισα να τρεξω. Ειχα πολυ καιρο να νιωσω αυτην την ελευθερια, την ανεμελια και την εκσταση.

Ξεφευγω απο τον κεντρικο δρομο και κατευθυνομαι σε ενα σκοτεινο στενακι. Αμεσως ανεβαινω μια εξωτερικη σκαλα και μολις φτανω στην ταρατσα, σταματω για λιγο.

Θαυμαζω τηη υπεροχη θεα που εχει η μεγαλουπολη. Ολα τα φωτα τρεμοπαιζουν και καλυπτουν ολο το οπτικο μου πεδιο. Ο ουρανος ειναι ξαστερος μιας και ειναι ανοιξιατικο βραδυ και ενα ελαφρυ αερακι σκαει ευχαριστα στο προσωπο μου.

Τωρα ευχομαι πιο πολυ να μην εμπλεκα σε ολη αυτην την ιστορια. Θα μπορουσα να ειμαι ενα ησυχο και πειθαρχημενο κοριτσι. Ετσι θα ζουσα φυσιολογικα, με γονεις που θα αγαπουσαν και θα με φροντιζαν. Με ενα ζεστο φαι και και στοργη καθημερινα.

Τωρα και να πεθανω κανεις δεν θα νοιαστει. Ελπιζω. Ωστοσο, πρεπει να μαθω για το παρελθον του πατερα μου, ισως ετσι λυτρωθω απο τους απαισιους εφιαλτες.

Και αυτη η διευθυνση κατω απο τη φωτογραφια τι να ειναι αραγε; Ποιος να μενει εκει τωρα;

Ετσι, με αυτα τα ερωτηματα να τριγυρνουν στο μυαλο μου, εφτασα στο καταφυγιο των μπατσων.

Εβαλα αντε επειδη το ζητησατε!! Αλλα στερεψα ρε κοριτσια τωρα θα αργησω να βαλωω. Μεχρι το επομενο να προσεχετε και να χαμογελατε :)