Μπάτσοι Γουρούνια!(Ολοκληρωμενη)

Το σχεδιο

Οι πεντε μπρατσαραδες μπαινουν μεσα στο γραφειο του Αρη και στεκονται ακινητοι, περιμενοντας εντολες.

"Πηγαινετε τον καθενα στο ποστο του και ξεκινηστε τη διαδικασια εκμαθησης", διαταζει και οι πεντε τουε νευουν ταυτοχρονα. Κοιταζομαστε με τα παιδια απορημενοι και υστερα νιωθω το χερι του ενος μπρατσαρα να σφιγγει το δικο μου. Τοτε απευθειας νευριασα και τραβηχτηκα αποτομα.

"Ηρεμα κοπελια", λεει με τη βαρια φωνη του ο ενας και χαμογελαει πονηρα. Κανω μια εκφραση αηδιας και προχωρω μπροστα του.

Τον δρομο μου διακοπτει το σωμα του Μανου και πεφτω πανω του με φορα.

"Σιγα, θα με σκοτωσεις!", γρυλιζω και τον κοιταζω με μισος. Εκεινος φτυνει στο πατωμα και μου κανει νοημα να τον ακολουθησω.

"Ρε Αμαρυλλις, ποσες φορες σου εχω πει να μην προκαλεις;", ακουω την ικετευτικη φωνη του Μπο και μου ξεφευγει ενα μικρο γελιο, το οποιο για να μην καρφωθω μετατρεπεται σε βηξιμο. Ευτυχως, δεν γυρισαν να με δουν και χαλαρωσα.

"Ο Σον δεν εχει να πει κατι; Συνηθως ειναι πρωτος στο να με προσβαλλει", μουρμουριζω σιγανα για να με ακουσουν απο το ακουστικο και τοτε γυριζει ο Μανος.

"Ειπες κατι μικρη;", ρωτησε αινιγματικα και με μια γευση ειρωνειας και γουρλωσα τα ματια μου.

"Οχι. Εκτος απο γκαβος εισαι και κουφος τωρα;", ρωτησα περιπαιχτικα σηκωνοντας το φρυδι μου και τοτε αυτος με πλησιασε απειλητικα. Σκατα. Επρεπε και συ να πεις την τελευταια σου λεξη, δεν θα αντεχες. Ηλιθια!

"Προσεχε. Εδω δεν κανεις κουμαντο εσυ, δεν το χω σε τιποτα να σε καθαρισω", απειλει ο Μανος καθως βρισκεται σε αποσταση αναπνοης απο εμενα. Εγω εχω σταθει στη θεση μου, με την καρδια μου να τρεμοπαιζει σαν ψαρι και τοτε, νιωθοντας το φοβο μου, γελαει δυνατα και γυριζει την πλατη του.

Μαλακα ναρκομανη. Οχι, Αμαρυλλις, δεν θα σε κανουν ο,τι θελουν εδω μεσα. Πρεπει να δειξεις το τσαγανο και τη δυναμικοτητα σου.

"Καλα να παθεις", ακουω τη βραχνη φωνη του Σον και για μια στιγμη νιωθω την καρδια μου να χανει ενα χτυπο. Απο χθες εχω να τον ακουσω και μου φανηκε αιωνας. Καλα οχι οτι ειπε και τιποτα καλο, αλλα και μονο οταν τον ακουω τα αισθηματα μου ειναι αμφιθυμικα.

Δηλαδη απο τη μια θελω να του σπασω το κεφαλι με μανια, αλλα απο την αλλη θελω να τον σφιξω στην αγκαλια μου. Το πρωτο υπερισχυει ομως, με την συμπεριφορα του.