How Much I Love Her

Chapter Twenty- Four

                 

@lanne02 This is dedicated to you. Thanks for voting!! :) feel free to comment or send me a personal message. :)

Phil's POV

She's hurt. She really is, so bad. I know that. At eto ako ngayon, walang tigil ang pag lakad pabalik balik sa  studio ko. I am trying to think of idea how to make her feel better. This won't work. She needs to take it slowly. Slower than we thought it should be. Hindi mawala sa isipan ko yung itchura ni Leanne ng mai- uwi sya sa bahay at sa wakas ay naka tulog din.kahit nung maka tulog sya ay may luha parin na tumutulo sa mata nya.

Yung puso ko, parang pinupunit. Patuloy lang ako sa pag lakad at kaka- isip ng solusyon. Hanggang sa maisip kong....

Bago namin simulan na ipa-tanggap sakanya ang mundong kina gagalawan nya sa kasalukuyan... DAPAT, dapat pala turuan muna namin syang maahalin ulit ang sarili nya. I need to make her see herself first. Tama!! At yun ang gagawin ko, bukas na bukas!!!

--

(Kinabukasan)

Maaga akong tumawag sa office to have my 3-day leave. Mu focus now is to make Leanne love herself again. That's what she needs to learn now, to love herself again. The most important thing she forgets the feeling of.

Maaga akong tumungo sa bahay nila. Well, to make sure that I'm one of the first persons she would meet this morning.

Pag dating ko sa bahay ay sa kwarto nya ako dumeretso at naupo sa upuan malapit sa kama nya. Pinag mamasdan ko lang ang napaka payapa nyang mukha. Napaka layo sa sakit na makikita sa mukha nya ng naka raang araw. I love seeing her like this, so peaceful.

'Di nag tagal ay nakita kong gumalaw sya at nag unat. Pu-pukat pa ang kanyang mata ng mahagip ako ng kanyang paningin. Kasunod noon ang panlalaki ng kanyang mata. Marahil sa pagka bigla.

"Gwapo ko ba? Haha. Good morning" sabi ko

"A-ano? Nakaka bigla ka naman kasi. Go-good morning din" nahihiyang bati nya.

Dali-dali syang tumayo at dumeretso sa banyo. Ako naman pinag kasya ang sarili sa pag hihintay sakanya at kumuha nalang ng isang libro sa book shelves nya.

"Hmm. Kanina ka paba nandito?" tanong nya pag labas ng banyo.

"Hmm. No, just few minutes before you woke up." I answered still my eyes on the book.

Marahan syang nag lakad at tumabi sa akin. Bale, umupo sya sa armchair ng upuang kina-uupuan ko. Ini- angat ko ang aking tingin at pinag masdan sya. Pinag mamasdan lang din nya ako, tingin ko'y may gustong sabihin..

"Hmm.. about what happened yesterday, I-I'm sorry. Sorry if I shouted at you. I was just really hurt. I didn't mean to do that." She said looking straightly to my eyes.

"It's okay, my love. I totally understand. Just don't rush, okay? Tara breakfast na tayo sa baba.. Gutom narin kase ako eh" naka ngiti kong sagot at bumababa nakami para mag almusal.

Leanne's POV

Here I am.. sitting next to the man I love the most. I know that he's fighting his urge to talk to me about what happened yesterday or not. Alam ko din naman na kailangan ko din naman. I need and want to be honest with him, at least.

Mataman lang nya akong tinitingnan habang kumakain. May mangilan ngilan syang ikinu-kwento about sa trabaho at bagong pictures na kuha nya, pero alam ko gusto din nyang pag usapan yung tungkol sa kahapon .. kung kaya't ako na ang mag bubukas ng usapan.

"About yesterday, hm. I-I'm sorry.. I didn't mean to shout at you." Panimula ko. Nakita kong bahagya syang nabigla, but some part of his eyes show na natutuwa din sya at the same time.