Ms.Extra [Ongoing Series]

Chapter 42 *I Got a Boy*

Chapter 42

*I Got a Boy*

[Clarisse's POV]

Isang linggo na din ang nakakaraan ... Pero para sa akin parang kanina lang ito nangyari. I felt that all of my schoolmates' eyes was staring at me and I never felt this way before. Parang ito na yung pinakamabigat na pinagdadaanan ko ngayon.

In fact, palagi akong nakakarinig ng bulungan galing sa kanila at madalas iniiwasan nila ako. At para makaiwas ako sa kanila, lumalayo nalang ako. I was out of place palagi even sa mga classmates ko. At para hindi na madamay sina Cindy at Candice, ako na mismo ang nagsabing lumayo muna sila sa akin kahit kaunting panahon lang.

I'm ruined because of him... And I hate him so much.

Nandito ako ngayon sa canteen. Mag-isa. Parang walang gustong kumausap sa akin maliban sa isa...

"Can I sit here?" pointing his finger to the other chair. I nodded and he smiles.

Mabuti nalang at hindi ako iniwasan ni Kerwin. He's my knight in the shining armor dahil sa mga oras na nag-iisa ako palagi siyang lumalapit sa akin. Kahit na palagi kong sinasabi sa kanya na layuan niya ako pero hindi siya lumalayo.

"Clarisse, it's been a long time that I saw your smiling face. I really miss it." ganung katagal na ba akong hindi ngumingiti? Kunsabagay, wala naman kasing reason para ngumiti.

"Wait." wait, what?

He stand in front of me and started singing KPOP songs kahit hindi niya alam ang lyrics nito. Kung ano anu nalang yung sinasabi niya. Sumasayaw pa siya kahit mali mali din. Hindi ko na napigilang mapatawa.

"That's what I want. Awuuu!" he pose like a wolf. Nakakatawa talaga siya.

"That's enough. Napatawa mo na ako." he smiled at me. Kahit papaano nawawala ang sakit na nararamdaman ko kapag kasama ko siya. Sana palagi nalang siyang nasa tabi ko.

"Clarisse,  I want to go out with you. Are you free tonight?"

"I think wala naman akong gagawin mamaya. And also it's my day off. Sure, oppa." he stand up and left. Hindi man lang nagpaalam? Ganunan na tayo?

Ako nanaman mag-isa dito. Siguro pupunta nalang ako sa tambayan.

I started to go in that place until I see someone going in that same place. Teka lang, bakit siya pupunta doon?

Parang nakakita ako ng multo ng makita ko ang mukha niya. Si Jason! Bakit pa siya nagpakita? 1 week na siyang hindi pumapasok ha! Bakit sa dinami dami ng taong dito sa school, siya pa ang makikita ko.

He turned his face in my direction and I faced my back started to walk into a different direction. Buti nalang hindi niya ako tinawag dahil ayaw ko ng marinig ang boses niya at ayoko na din talaga siyang makita sana last na ito.

*Bell rings*

Nakakaboring na subject tapos ang topic about sa relationship. Ano ba yan! Akala ba ni ma'am lahat ng estudyante interesado diyan? Puwes ako hindi. Hindi sa pagiging bitter ha pero wala akong pakialam talaga at hindi na kailangan pang palakihin.

"Ms.Hernandez." I startled. Hindi ko alam ang gagawin ko.

"What can you say about to our topic "In a relationship"?" takte, bakit ako pa ang natawag?

Habang nag-iisip ako bigla kong naalala yung unang rumor na lumabas sa school na in a relationship kami ni Jason...

"Ahh alam ko na!" bigla kong nasabi na dapat nasa isip ko lang.