Na-update namin ang aming Mga Alituntunin sa Nilalaman.
Suriin ang pinakabagong mga alituntunin para patuloy na makapagbahagi ng mga kuwento nang ligtas.

Chapter 23: I like you.

30 2 0
                                        


Donna

     "Thanks, couz. Dito nalang ako. Mag-tataxi nalang ako papunta sa bar mamaya." I said to Sheena pagkababa ko ng kotse na nasa driver seat.

    "Are you sure? Pasensya na marame na naman akong aasikasuhin ngayon kaya hindi kita masasamahan. Ipapasundo nalang kita sa driver mamaya. Just text me kapag pauwi ka na." Sheena.

    "No need. Hindi naman ako gagabihin tsaka i'll make sure na safe ang taxi na sasakyan ko." I said ayoko na kaseng makaabala. I know how busy they are.

    "Okay. Text me the plate number of the taxi ha." Bikin pa ni Sheena naikinatawa ko.

      "She, dont worry. I'll be fine. Di na mauulit yung nangyari kay bea. And besides nasa Manila lang naman ako noh." Natatawa kong sabi sakanya.

     "Yun na nga eh. You are in Manila. Your in Divisoria for effin sake. Delikado dito. Bakit kase ikaw pa ang inutusan ni Uncle eh." Talak ni Sheena.

     "Couz, i said i'll be fine okay? Sige na marame ka pang gagawin di ba?" Pagtataboy ko sakanya.

    "Okay. Basta call me ha." Hirit parin nya. Saka sinara ang bintana ng kotse at umalis na.

     Napailing nalang ako. "Si Sheena talaga." Napahinga ako ng malalim ng makita ko kung gaanu karame ang tao.

      Si Uncle naman kase bakit ako ang inutusan nyang mamili ng mga bagong gamit para sa bar eh. At bakit ba kase naisipan nyang i-renovate ito. Ako tuloy ang kawawa. Sa liit ko na to? Feeling yata ni Uncle may super powers ako eh. Hay... Naiiling na kumilos na ko. Kaylangan kong maghanap ng mga murang gamit para sa bar.

          And i started roaming divisoria.

        Nag-medyo magtatanghali na, I decided na kumaen muna sa isang fastfood chain.

      Nakakapagod palang makipagtawaran. Buti nalang nagamit ko ang charm ko. Natawaran ko ang presyo ng mga pinamili ko. Iniwan ko muna ang mga pinamili ko sa isa sa mga tindahan na napuntahan ko para makapaglibot pa ko. Feeling ko ang haggard ko na. Pero wala akong pakealam. The important now is makakaen ako.

     Kaya pagka-order ko naghanap na ko ng tahimik na pwesto para makabwelo ako ng kaen.

       I was busy munching my food ng may mapansin ako. Observant kasi ako sa mga nasa paligid ko. Kaya napansin ko na parang yung ma'ma na nakablue shirt di kalayuan sa table ko parang kanina ko pa sya nakikita. Anu yun? Co-incidence na pareho ang lugar na pinupuntahan namin? O, sinusundan nya ko? Kinabahan ako bigla. Mali naman siguro ang iniisip ko. Tinapos ko ang pagkaen ko. At lumabas na ko mg fastffood. Pinapakiramdaman ko kung may sumusunod saken.

         And its confirmed!

       Nakalayo na ko at nakaliko na ko sa isang street pero nasa likuran ko parin si Manong na nakablue shirt.

      Kinabahan na ko. Anong gagawin ko? Hindi ako dapat magpahalata na alam ko na nasinusundan nya ko.

        Relax, Donna. Dont panic!

     
         Pagpapakalma ko sa sarili ko.

       Naglakad lang ako ng naglakad. My plan is iligaw sya.
But, i did a wrong turn. Napunta ko sa isang street na hindi masyadong matao.

      Why so stupid, Donna!

       Kastigo ko sa sarili ko.

       Did i just put myself in danger?

       May basis ba ang pag-aalala ni Sheena?

      I dont know what to do know? Feeling ko any moment hoholdapin na ko ni Manong na naka-blue shirt.

My "KIND" of bae.Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon