Darted Hearts

37

Mariin kong tinitigan si Demi habang naghihintay ng sagot niya.

“For fuck’s sake, just tell me already!” Inis na wika ko.

“What!? Fuck, no! Nagmukhang lalaki lang, in love na sa babae agad?” Irap niya.

“Then explain!” Atat na wika ko.

“Ask your Haste! Siya ang may pakana nito, kakagaling ko lang mula sa isang photoshoot na siya lang naman ang may pakana! He bribed me! Ba’t ba kasi pumayag ako! Puta.” Inis ni sigaw niya.

Natawa ako sa inasal niya. Akala ko naman na natamaan na siya. Sayang.

“Ang sagwa mong tingnan. Ang gwapo mo pero ke babae mong magsalita at gumalaw. Ew.” Kunyare nandidiri kong wika.

“I hate you. Friendship over.” He pouted then rolled his eyes. So gay!

Pumunta siya sa harap ko at humalukipkip.

“So tell me, what’s your plan?” Ngisi niya.

“Plan for what?” Taas kilay kong tanong.

Umirap siya bago nagsalita, “For the upcoming UEP of course!”

Isa na rin nga yan sa mga pinoproblema ko. Ano kaya ang possible concept? On the spot kasi, bibigyan lang ng sapat na oras. Mas intense pa kasi puno ng mga mediang nakatutok sa‘iyo habang nagpipinta.

“I don’t know. Kung ano ang maiisip ko, ‘yun na ‘yun.” Sagot ko.

“When will it be?” Tanong niya.

“Probably next month. July, I guess? Nakalimutan ko ang date, andoon naman sa loob ang invitation.” Aniko.

“Here, pinapapabigay ng Mamay mo. Sinabi niya lang sakin na magagamit mo raw ito ngayon, I don’t even know what she meant by that.” Litong wika niya nang inabot sa akin ang gitara.

Napatitig ako dito. It’s been a long time since I’ve play it. Maraming mga ala-ala ang nakaukit dito. And I guess, I was not strong enough to handle them.

How did Mamay knew that I need this? Right now, I need music, I need it to calm me, to calm my thoughts, and to calm my heart.

“Una na ako. Sa sala lang kami. Haste and Vast are also here but your Mamay don’t want you disturbed. Marami namang pagkain doon, alam mo naman ang dalawa, e mga patay gutom ang mga iyon.” Paalam niya na umani ng mumunting tawa sa akin.

Paalis na sana si Demi nanapg huminto ulit siya at bumaling sa akin. Nakatitig lang ako sa gitara. The same thing I used to play when I used to be with him.

“I’ll be going back to Philippines.” Aniya na humila sa atensyon ko.

Nanatili akong tahimik, nakatitig lang sa kanya, naghihintay na dugtungan ang kanyang mga sinabi.

“Y-you want to come with me?” May pag-aalinlangang tanong niya.

“You know the answer, Dems.” Malamig kong sagot.

Narinig ko ang malalim na buntong hininga niya bago nagsalita, “Right. I just thought na baka may nagbago na.”

Walang nagbago Dems, walang nagbago sa pagmamahal ko sa kanya. Na sa tuwing nag-aaya kang pumunta ng Pilipinas ay buong lakas kong pinipigilan ang aking sariling sumama sa‘yo.

Kung uuwi ako, one thing is for sure. I know hahanapin ko siya doon but what if... what if wala na siya? Paano kung umalis na siya? Paano kung kasama na niya pala ang babaeng iyon? Paano kung wala na akong madadatnan na Frau doon? Makakaya ko ba iyon?

That one time alone was enough for me to suffer, leaving him in that hotel is like leaving my heart in his hands.

Tuluyan nang umalis si Demi at mas lalo lang akong nalunod sa aking pag-iisip nang mapag-isa ulit ako.

Bumalik sa isip ko ang posibling ginawa ni Papa. Siya ba ang pumipigil kay Frau? Paano? Bakit?

Pinikit ko ang luhang kanina pa nagbabadya at may ilang mga butil na lumandas sa pisngi ko.

Pinatunog ko ang aking gitara...

“Everything was fine the way it was normal and ordinary, then there was you, so randomly too, and now you’re staring at me.”

Bumuhos ang lahat nga mga ala-alang nakasama ko siya. Ang kanyang mga matatamis na ngiti, matatamis na salita, at ang kanyang mala-abong nga matang mas nagpahulog sa akin.

“No one can choose who they fall for or when they fall, or how they fall, or why I, well I fell for you and I must wait it's only a matter of time.”

Can you consider my love for him to be dangerous? Is it toxic? Is this this too much? Is my love for him too much?

My vision became blury ngunit pinagpatuloy ko pa rin ang pagtugtog.

“I will wait for you, my Darling. I will wait for you.” A tear escaped from my eye when I sang the last line.

I will wait for you Frau. Kung ano man ang pinagdadaanan mo ngayon, please overcome it. Please be strong. Kakayanin kong maghintay, kaya sana kayanin mo rin.

To say that I am a fool of still waiting for him, I will accept that. To wait for someone with full of uncertainty maybe just foolishness for you but it is not for me.

This is my last resort, to be still waiting for him as of this time is my last chance.

Pumikit ako.

“Hear me Frau, please... please find me.”  I whispered to the cold air.

Wala ng bakas nina Demi nang pumasok ako sa loob. I feel bad for not facing them.

Pumunta akong kusina upang uminom ng tubig nang nakita ko si Nina na nagluluto.

“Did my friends left early, Nina?” Aniko habang nagsasalin ng tubig sa baso.

“Yes. But Haste said they’ll be back in two hours. They wanted to eat some grilled foods so they went to the mall to buy something to cook.” Aniya habang nagtatadtad ng ilang mga ingredients.

Tumango ako at kumuha ako ng ibang rekados at tinulungan siya.

“And oh, your Mamay told them to bring some of your friends here but they told her that they’ll be bringing just one girl, maybe she’a planning a little salo-salo? Correct me if I’m wrong, honey. But it’s a salo-salo right? A mini party?” She said unsure.

Hindi ko mapigilang hindi mapahagikhik sa pagkabigkas niya ng salitang iyon. Ngumisi ako sa kanya at tumango.

“Yes, Nina. It’s salo-salo. But do you know who’s that particular friend of mine you’re talking about?” Kyuryusong tanong ko.

Huminto siya sa pagtadtad ng mga rekados at bahagyang nag-isip.

“I’m not so sure honey but I think here name is something like... Audrey?”

Napahinto ako nang marinig ang pangalan niya.

Audrey will be here!? My little Audrey will be here!