A/N: Guys, pagpasensyahan nyo na. Wala ang utak ko dito e. Alam kong ang tagal na bes, pero ikalma nyo lang. Wag kayo bibitaw.😭 Eto muna for today. Sorry.
***
"Hi, Baby P."
Bati ni Tatang na umuurong-sulong. Papasok, palabas.
"Sino ka po?"
"Ako si Tatang, parekoy ng Daddy Rj mo. Kumusta ka dito?"
"Ayos naman po. Bakit ka po nandito?"
"Napag-utusan lang ng Daddy mo na i-inspect ka dito sa loob."
"Hmm...ang sweet naman ng Daddy ko."
"Aba'y, oo! Pati nga si Mommy Meng mo e, super bait at maalaga. Kaso nga lang, mahaharot."
"Ano po yung maharot?"
"Yan yung madalas nilang gawin, kaya ka nabuo."
"Ahhh...mabuti na lang maharot sila, ano po?"
"Hay naku, kung alam mo lang. Ako ang madalas na hindi makalma at sakal na sakal sa sarili kong tigas kapag inilabas na ni Mommy mo ang balikat niya. Pero teka lang, ramdam ko ng malapit na akong masuka e. Ano pa ba ang kulang sa mga parte mo?"
"Ah, marami pa po. Yung brain ko pa lang po ang buo."
"Kung gayun, ang saya ni parekoy--obbb!Teka..susmaryosep!prwdwyegywbseto na..."
"Tatang ano po ang nangyayari sainyo? Bakit lumalaki ang mata nyo?"
"Pweek! Pweek!"
"Eeeeeh...ano po yung tumalsik? Ang init!"
"Vitamins mo yan, Baby P. Para madagdagan ang body parts mo."
"Yey! Salamat, Tatang. Bakit lumiit ka po?"
"Wala na kasi, Baby P. Pagod ang daddy Rj mo, kaya isa lang. Pero madalas tayong magkikita sa loob ng siyam na buwan. Kukumustahin ko parate ang lagay mo dyan."
"Mabuti naman po. Para may kalaro ako dito."
"Oo. Mukha pa naman akong Maracas. Sige, Baby P. Kita tayo ulit mamaya. Bye!"
Paalam ni Tatang kay Baby Patotie, bago ito tuluyang makalabas sa kweba.
***
BINABASA MO ANG
US, FINALLY...
Fanfiction"We're all a little weird. And life is a little weird. And when we find someone whose weirdness is compatible with ours, we join up with them and fall into mutually satisfying weirdness-and call it love-true love." - Robert Fulghum, True Love
