"Ummm..bango mo naman, mahal. Bagong perfume?" Rj's reaction that morning, habang nasa sasakyan silang lahat. Naamoy kasi nito ang bagong pabango ng asawa. Pero kay Meng nga ba talaga?
"Huh? Yung dati ko namang pabango gamit ko, mahal. Umm...teka nga..."
Nagkatinginan ang mag-asawa. Parehong nakakunot ang kilay, at sabay tiningnan ang mga bata sa rearview mirror ng sasakyan. Kinilatis mula sa tahimik na si Sun, patungo sa inaantok pang si Moon, at kay Chummy na...
"Naka-lipstick ba mahal ang anak mo? May program ba sa school?"
"Mahal, tama ba yang nakikita ko naka maskara ang anak mo?"
Sabay na tanong ng mag-asawa sa isa't-isa, nakaawang lang ang mga bibig habang nag-po-project ang anak sa hawak nitong salamin. Doing pabebe flying kiss, pabebe smile, pabebe wave at kung ano-ano pang pabebe ni Yaya Dub noon, nang nagpapa-cute ito kay KS Alden.
Nagkatinginan ulit ang mag-asawa. Medj naguluhan sa kinikilos ng anak.
"Meng, ipaalala mo sakin mamaya pag-uwi ah? sisantihin ko na si Yaya Pak."
"Hah? Bakit naman?"
"Nakagat ata ang panganay mo, nadala na sa kabak--aray! Bakit?!" Nakurot ni Meng ang asawa, dahil biglang tingin si chummy sa kanila.
"Dad, mom. Pinag-uusapan nyo po ba ako? Pangit po ba get up ko?" Tanong ni chum na nakapout.
"Huh? N-no, anak. Na-..nabigla lang kami ni Daddy mo. May school play ba anak? Nakaayos ka ata?"
Kwestyonable bang magmake-up ang sampung taong gulang? Chumy's thought.
"Wala naman po, mom. Ano lang po..umm..para po magandahan sa'kin si crush at i-crush nya din po ako. Ganern."
Nagkatinginan ulit ang mag-asawa for the 3rd times. Nang marinig sa bibig ng sampung taong gulang na anak ang salitang crush. Napasapo si Rj sa noo, sabay sabi.
"Santisima trinidad la benguet shalala!"
Humahagikgik naman sa katatawa ang asawang si Maine, dahil sa pabaklang reaksyon nito. Sabay takip ng mga palad sa mukha at umiling-iling na lang.
Normal naman magka-crush right? Bakit ang OA ng mga parentals? Chum's deep thought with a sighed, dahil sa nakitang reaksyon ng mga magulang sa sinabi nya.
***
"O, chummy baby, bakit burangot ang feslak? May nangyare ba sa school? Halika at ipumpyang natin ang cheverlo!"
"Yaya. 'Wag mag monologue ngayon, okay? I'm just...depressed. Wala pong nang-aaway, it's just--hay. Basta. Akyat na po ako sa kwarto."
Yun lang at mabigat ang katawan na inakyat nito ang kwarto. Naiwan namang nakanganga si yaya pak na puno ng question mark sa ulo.
"Walk-awtera ang bagets! Kalowka."
Biglang dating naman ng mag-iina. Sun-Moon-Meng.
"Hi Yaya!" Bati ng dalawang kambal, at nag-unahan pa paakyat ng hagdan.
"Musta ya? Anong dinner natin?"
"Halow, madam! Kare-kare with etits."
"Huh? Anong etits! Puro ka talag kalokohan yaya. Pero i like the kare-kare 'tho."
"Weh? Wes mo like ang etits? Sabihin ko kay sir pag-uwi kare-kare lang ang gusto mo, hindi ang etits nya! Huhuhahaha"
"Hahaha gaga! Magluto kana nga. Palit lang ako ng damit, tulungan kita."
"Hay naku madam! Keberlo ko na atechiwang kare-kare. Kausapin mo na lang ang prinsesa kasi, burangot ang fes. Parang isang linggo na hindi natae ang look. Nalowka aketch!"
Tumango na lang si Meng, kahit hilong-hilo sya sa pinagngangawa ng katulong.
"Sige ya. Sarapan mo ang eti--i mean, kare-kare."
Biglang sulpot kasi si Moon, kaya censored si etits.
"Opcors! Ako pa. Walang mintis sa usapang eti--ARAY MADAM! HUHUWAH!"
Natuktukan si Yaya Pak. Si Moon 👉😮.
"😒"
"😅Sabi ko nga, tsunami walk na akesh sa kusina."
And yaya pak did. Sabay baling naman ng tingin ni Meng sa anak.
"Yes nak, may kailangan ka kay mommy?"
"Yes po, can't remove my shorts po. Sikip-sikip na."
Maine giggled. Sabay gulo sa buhok ng tabaching-ching na anak.
Tsaka sabay na naglakad papuntang kwarto ng kambal.
***
"Chum, sino sya?"
"Sino po mom?"
"Edi ang maswerteng lalaki na first crush ng prinsesa ko. How is he? Pogi ba kagaya ni daddy? Kwento ka naman kay mommy."
Maine didn't expect na ganito kaaga nya kakausapin ang anak sa mga ganitong bagay. Kasi sya noon, trese na ng magka-crush. Medyo awkward pa nga nung umamin sya sa mga kapatid, pero itong si chum walang patumpiktumpik.
"Um, pogi po mom. Hindi nga lang po kasi pogi ni daddy, may dimples din po tsaka maputi. Kaso mom, hindi ko na po sya crush ngayon."
"Huh? Bakit?"
Lumapit si Chum sa tenga ng ina, at may binulong. Tsaka sabay nilang sabi ng...
"Ewwww..." At humalakhak. Kung ano man yun, malalaman natin mamaya sa reaksyon ni Rj.
"Nak, ayus lang naman magka-crush. Normal lang yan. Pero don't take it seriously ah? Mababaliw kami ni daddy mo, kung nagkataon."
"Hahaha mommy..funny ka po. Pero promise, kahit may crush ako hindi po maaapektuhan ang studies ko. And besides mommy, I'm on top po sa first grading!"
"Really?! Wow! So proud mommy here. And I'm sure, daddy too. Anong gusto mong gift for that achievement?"
"Umm..kikay kit mom, and new perfume."
"Sus.mar.yosep."
Natawa lang si chum sa sagot ng ina. But they ended up cuddling and hugging each other tight sa maliit na kama ni chum. Reassuring each other na kahit ano pa man ang mangyari, they have each other hanggang sa mag-asawa na itong si Chum, at pumuti man ang buhok ni Meng.
***
"Ma, ano sabi ng panganay mo."
"Hayun, hindi na daw nya crush. Kasi may bad breath. Hahaha"
Rj smirked.
"Mukhang madami-daming luluha dyan sa anak mo soon. Iba talaga ang charm ko."
"Naks! Makapagbuhat ng bangko, sabay lamesa ah?!"
"Aba'y bakit. Dati nga, 'nung KS time natin smitten kitten ka sa kagwapuhan ko.😎"
"Luh! Ako pa talaga, Rj? Chura nito."
"Talaga! At paninindigan ko yan."
"Sinabi mo yan ah? Walang bawian."
"Oo naman."
"Okay. Wag kang susunod. Dun ako sa kwarto ni Chum matutulog."
"Huy, teka! Meng naman. Wag ganun.😭"
"Eh sabi mo kasi..."
"Oo na. Ako na 'tong patay na patay sayo. Mula noon, ngayon, hanggang sa hindi na tumayo 'to!"
Rj grabbed Maine's hand and slid it under his boxers, like he always did pag gusto nya ng erm moments.
"Ay! Ano ba yan?! Harot talaga nito."
"Wag na magreklamo, mahal. Himas na. Malalaki na ang mga bata. Pwede na nating gawin ang pang-apat."
"Eeeehh--..Rj..shit..argh..dahan--"
"Santa Claus is cumming to town.😏"
***
A/N: 😜😊
BINABASA MO ANG
US, FINALLY...
Fanfiction"We're all a little weird. And life is a little weird. And when we find someone whose weirdness is compatible with ours, we join up with them and fall into mutually satisfying weirdness-and call it love-true love." - Robert Fulghum, True Love
