At dahil nga nag-quit na ako sa pag-aartista upang maging full time daddy at loving husband to my wife, eto ako ngayon aside from being a successful business man. Macho houseband.
"Mahal!" Tawag ko kay Meng, when I saw something sa ilalim ng dining table. Yung flat shoes niya nasa kusina. Susmaryosep!
"Yes love?" Sagot naman nito, habang papalapit sa akin at hawak ang sariling likod at hirap na hirap na maglakad dahil sa six months nyang tummy. She immediately kissed me on my lips, nang makitang nakakunot nanaman ang noo ko. Alam niya kasing may nagawa nanaman siyang ikinasagi ng OC-ness ko.
"Bakit nasa kusina 'tong sapatos mo? Isasahog ko ba 'to sa kare-kare?" Reklamo ko kapagkuwan, pero ngumisi lang asawa ko with that pabebe pang grade two smile and peace sign.
Ugh! Hankyut naman this buntis. Pero no! Inis dapat ako. "Stop that Mrs. Faulkerson, nakakasanayan mo na."
"Sorry na. Tinamad na akong ilagay sa shoe rack e. Di na nga ako makalakad oh? Yuko pa kaya. Pero inis kana ba niyan?" Aniya, tsaka niyakap ako sa bewang. Clingy si buntis kasi may kasalanan. Kung asawa nyo ganito maiinis ka pa ba? Syempre hindi na noh? Kiss lang naman habol ko.😝
"Kanina. Pero isang kiss pa nga ng tuluyan ng mawala." Request ko, and she obliged. She kiss me again, but this time I deepened the kiss. Isinampa ko siya sa ibabaw ng mesa habang nagtatagisan ang mg dila namin. Pero...
Yaya Pak's screamed stopped us. "Juskong mahabagin! Splukan sa kusina detech!"
Binato ko si Yaya ng ponkan sa mukha. Istorbo e.
"Aray ko naman!! Oo na, sir. Gogora na. Ang sama naman nitong mabitin, nambabato! Sige continue na. Jeskelerd. when junakis are away, MOMOL ang play. Makipag-chukchakan nga din lang atechewa." Reklamo ni Yaya, habang naglalakad palayo. Piningot naman ako ng asawa ko at pinitik sa ilong. "Ang mean mo!"
"Oo. Kaya halika na sa kwarto, dun natin ituloy. Dahil si Tatang, mas mean kapag bitin. Nakaka sampu!" Ponto ko at dahan-dahang pinangko si Meng na parang manganganak lang, tsaka dinala kwarto. Napailing na lang ito at napangisi, well, gusto din naman kasi.😛
***
Nakatulog kami pareho after that quickie, pero naalimpungatan ako when Maine groaned. Binuksan ko ng bahagya ang mga mata ko, and I asked her, "What's wrong love?"
She tsked, "si patotie kasi, ayaw sa kaliwa. Sinisipa ako. Gusto sa kanan lang ako tatagilid ng higa." Umusog ako padausdos, para tumapat ang mukha ko sa tummy niya. Tsaka ko hinila ang heem ng bestida niya pataas and showered featherly kisses on her tummy after.
"Patotie, huwag mong i-kick si Mommy ah? Nahihirapan kasi siya e. Kawawa naman." Pakiusap ko sa baby namin, habang hinihimas ang tiyan niya ng pabilog. Naramdaman ko ang pagsipa nito, bigla kaming nagkatinginan ni Meng at sabay na napangiti.
"I think that's 'yes', mahal." Ani Meng na hinahaplos din ang ulo ko. I kissed her tummy again, "Thanks patotie. Lab ka namin ni mommy, can't wait to hold you, nak." Pagkasabi ko 'nun, si Meng naman ang hinalikan ko sa mga labi, at kapagkuwan yumukyok sa may kili-kili niya tsaka pumikit ulit. Ang sarap sa pakiramdam ng eksenang ganito. Hays.
Subalit kakahimas ko sa tiyan ni Meng, dumapo ang kamay ko sa isa pang umbok. Napangisi ako. Alam na this, gulf ulit.
"Ang naughty mo, Ricardo. Kakatapos lang natin three hours ago, umayos ka!" Banta niya sa akin, pero walang Faulkerson ang nagpapatinag sa usaping ganito. Kasing tigas ni Tatang ang paninindigan ko.
Nginisihan ko lang siya at nag-wiggle brows. She rolled her eyes, pero when I start stroking the space between her thighs, siya na mismo ang humila sa mukha ko palapit at sinunggaban ako ng halik.
Kaya mahal na mahal ko 'to eh, pabebeng aggressive.
"Doggy ulit?"
(A/N: Lumabo vision ko. Di ko masight ang ganap sa dalawa.😅)
BINABASA MO ANG
US, FINALLY...
Fanfic"We're all a little weird. And life is a little weird. And when we find someone whose weirdness is compatible with ours, we join up with them and fall into mutually satisfying weirdness-and call it love-true love." - Robert Fulghum, True Love
