Zipper Mo Bukas (Completed)

Sixty Four

Chapter Sixty Four

"Anyare?" tanong sa akin ni Krista pagka-alis ni Kevin. Napa-buntong hininga na lang ako at napasandal sa pader.

Tumango s'ya saka lumabas na ulit. Tingin ko nage-gets naman niya ang hindi ko pagsagot. Nakasuot s'ya ng apron kaya hula ko ay nagluluto s'ya. Naghilamos at nag-toothbrush naman ako. May extra gamit kasi sila Krista palagi for visitors.

Dumerecho ako sa dining area nila at kita ko dun na nagluluto si Krista. Wala sila maid. Ayaw ni tita.

"Saan si tita at tito?" tanong ko nang mapansin na tahimik ang bahay.
"Pinalayas ko," sagot n'ya. Tumawa ako dahil dun.
"Saan nga?" Nag-shrug lang s'ya kaya hinayaan ko na.

Tahimik lang kaming kumakain. Hindi ko rin alam sasabihin ko. Masyado kong iniisip kung sino pipiliin ko sa dalawa. Pwede bang mamili ako tapos walang masaktan? Kaso hindi pwede, e. Hindi ko nga alam kung sino ba 'yung dapat kong piliin sa kanilang dalawa.

Si Kevin...

Pinaniwala ko lang ba talaga ang sarili ko na naka-move on na ako kay Keanu? Ginamit ko lang ba talaga si Kevin para magkaroon ng paglalaanan ng oras para hindi ko maisip si Keanu?

Naka-move on na ba talaga ako?

Ang hirap.

Paano ba ako napunta sa sitwasyon na ganito? Bakit pa sa akin nangyari 'to?

"Bey?" Nagising ako sa pag-iisip nang naramdaman ko ang paghawak ni Krista sa braso ko.
"Sorry, ano 'yun?"
"Okay ka lang ba?" Kita ko ang pag-aalala sa mukha n'ya kaya naman tumango ako. Mukha naman s'yang hindi convinced kasi pinasingkit n'ya 'yung mata n'ya.

Itinaas ko ang dalawa kong kamay bilang tanda ng pagsuko.

"Oo na, oo na. Hindi ko na kasi alam kung ano gagawin ko," sabi ko saka ginulo ang magulong buhok ko by default.

Tumango lang s'ya.

"Alam mo 'yun? Ang hirap mamili sa kanilang dalawa. Hindi ko kayang timbangin, hindi ko kayang manakit."
"Bey, dahil gan'yan ka mag-isip ibig sabihin may nararamdaman ka pa rin kay Keanu. Paano si Kevin n'yan?"

Napatungo ako... hindi ko rin alam. Hindi ko na alam. Parang gusto ko na lang tumira sa Antarctica kasama 'yung mga penguins. Buti pa sila, pa-slide slide na lang sa yelo.

Sana ako rin, slide slide na lang para makaiwas sa problema ko ngayon.

"Hindi ko na alam." Tumayo ako saka nagpaalam. Hinayaan lang ako ni Krista. Malamang alam n'ya na kailangan kong mapag-isa.

Umuwi ako sa bahay namin nang lutang. Ni hindi ko nga alam kung paano ako nakauwi nang wala ako sa wisyo ko. Para akong nawalan ng utak.

"Anong ginawa mo kila Krista?" bungad sa akin ni inay na nakapamewang pa.
"Wala lang nay. Akyat muna ako," walang gana kong sagot sa kan'ya saka umakyat na.

Maging si inay ay hinayaan lang ako.

Now what?

Nakahiga ako ngayon at nakatitig sa kisame ko. Ano ba dapat gawin ng mga taong torn sa dalawang tao?

At bakit kailangan kong mamili sa kanila? I love Kevin. I really do. Why do I still need to choose between them?

Napailing ako.

Agad na tumayo.

Tangina. Maglilinis na nga lang ako ng kwarto.

Pia's Point of View