"ကျွန်တော်ပါလိုက်ပြန်လည်းရတာကို"
"ဒါပေမယ့်မကောင်းဘူးလေ ကလေးရဲ့ အခုမှပြန်တွေ့ရတဲ့မိသားစုမလား သူတို့နဲ့အချိန်ကုန်ပေးပေါ့ မနက်ခင်းဦးလာကြိုပါမယ်"
"ကျွန်တော်တော့.......လွမ်းနေရတော့မှာပဲ"
"ဟော်...တစ်ညတည်းပါကလေးရဲ့ မနက်မိုးလင်းရင်လာကြိုပါမယ် ကလေးလိုက်ပြန်ရင် ကလေးမေမေရော မမရောစိတ်မကောင်းဖြစ်လိမ့်မယ်လေ"
နှစ်ယောက်သား Bam Bam အမေတိုက်ခန်း၏ အရေးပေါ်လှေကားနားမှာအလွမ်းသယ်နေခြင်း....
Bam Bam သည် Mark ရင်ခွင်ထဲသို့တိုး၀င်ကာ ခါးကိုဖက်လိုက်ပြီး
"ကျေးဇူးပါ ဦး ကျွန်တော့်မိသားစုကိုပြန်ရှာပေးလို့ ကျွန်တော် တကယ် တကယ်....ဘယ်လို "
"လက်ထပ်ထားတဲ့လူတွေအချင်းချင်းကို ကလေးရယ် ကျေးဇူးတင်စရာမလိုဘူးနော် ကဲ၀င်သွားတော့နော် အမေတို့စောင့်နေတယ်မလား "
ထို့နောက်နှုတ်ခမ်းလေးအားခပ်ကြာကြာဖိနမ်းပေးပြီး
"Good night နော် ဦးရဲ့ကလေးလေး"
ပြားချပ်နေတဲ့ဗိုက်ကလေးကိုလည်းတစ်ချက်နမ်းပြီး
"good night ပါ ပါးပါးရဲ့ ကလေးတွေ"
"ကားကိုသေချာဂရုစိုက်မောင်းနော်"
"အင်းပါ ကလေး လည်းအထဲ၀င်တော့"
Bam Bam အခန်းထဲ၀င်ပြီးတော့မှ Mark လည်း အိမ်ပြန်ရန် ကားပါကင်သို့လာခဲ့လေသည်။
ဒီနေ့တော့ အိမ်မပြန်ဘဲ မားမားတို့ဆီသွားဦးမှပါ
.......
"ငါ တောင်းပန်ပါတယ် မသိခဲ့လို့....ငါ ငါတော်တော်တုံးအခဲ့တာပဲ ...အား...ဒါနဲ့များအစ်မဖြစ်ချင်နေသေးတယ်"
Tae Yeon က Bam Bam ဒီလေါက်အထိဒုက္ခခံရတာ မသိရကောင်းလားဆိုပြီး ကိုယ့်ကို ကိုယ်အပြစ်တင်နေသည်။
"နင်...မမအပြစ်လည်း မဟုတ်ပါဘူး မမရယ် ကျွန်တော်လည်း အခုအဆင်ပြေနေတာပဲကို"
မောင်နှမ နှစ်ယောက်အချင်းချင်း ချစ်ကြ တည့်ကြ မြင်နေတော့ Bam Bam အမေလည်းကြည်နူးနေရသည်။
