"ကြၽန္ေတာ္ပါလိုက္ျပန္လည္းရတာကို"
"ဒါေပမယ့္မေကာင္းဘူးေလ ကေလးရဲ့ အခုမျွပန္ေတြ့ရတဲ့မိသားစုမလား သူတို႔နဲ႔အခ်ိန္ကုန္ေပးေပါ့ မနက္ခင္းၪီးလာႀကိဳပါမယ္"
"ကြၽန္ေတာ္ေတာ့.......လြမ္းေနရေတာ့မွာပဲ"
"ေဟာ္...တစ္ညတည္းပါကေလးရဲ့ မနက္မိုးလင္းရင္လာႀကိဳပါမယ္ ကေလးလိုက္ျပန္ရင္ ကေလးေမေမေရာ မမေရာစိတ္မေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္ေလ"
ႏွစ္ေယာက္သား Bam Bam အေမတိုက္ခန္း၏ အေရးေပၚေလွကားနားမွာအလြမ္းသယ္ေနျခင္း....
Bam Bam သည္ Mark ရင္ခြင္ထဲသို႔တိုး၀င္ကာ ခါးကိုဖက္လိုက္ၿပီး
"ေက်းဇူးပါ ၪီး ကြၽန္ေတာ့္မိသားစုကိုျပန္ရွာေပးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ တကယ္ တကယ္....ဘယ္လို "
"လက္ထပ္ထားတဲ့လူေတြအခ်င္းခ်င္းကို ကေလးရယ္ ေက်းဇူးတင္စရာမလိုဘူးေနာ္ ကဲ၀င္သြားေတာ့ေနာ္ အေမတို႔ေစာင့္ေနတယ္မလား "
ထို႔ေနာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးအားခပ္ၾကာၾကာဖိနမ္းေပးၿပီး
"Good night ေနာ္ ၪီးရဲ့ကေလးေလး"
ျပားခ်ပ္ေနတဲ့ဗိုက္ကေလးကိုလည္းတစ္ခ်က္နမ္းၿပီး
"good night ပါ ပါးပါးရဲ့ ကေလးေတြ"
"ကားကိုေသခ်ာဂရုစိုက္ေမာင္းေနာ္"
"အင္းပါ ကေလး လည္းအထဲ၀င္ေတာ့"
Bam Bam အခန္းထဲ၀င္ၿပီးေတာ့မွ Mark လည္း အိမ္ျပန္ရန္ ကားပါကင္သို႔လာခဲ့ေလသည္။
ဒီေန့ေတာ့ အိမ္မျပန္ဘဲ မားမားတို႔ဆီသြားၪီးမွပါ
.......
"ငါ ေတာင္းပန္ပါတယ္ မသိခဲ့လို႔....ငါ ငါေတာ္ေတာ္တံုးအခဲ့တာပဲ ...အား...ဒါနဲ႔မ်ားအစ္မျဖစ္ခ်င္ေနေသးတယ္"
Tae Yeon က Bam Bam ဒီေလါက္အထိဒုကၡခံရတာ မသိရေကာင္းလားဆိုၿပီး ကိုယ့္ကို ကိုယ္အျပစ္တင္ေနသည္။
"နင္...မမအျပစ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး မမရယ္ ကြၽန္ေတာ္လည္း အခုအဆင္ေျပေနတာပဲကို"
ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾက တည့္ၾက ျမင္ေနေတာ့ Bam Bam အေမလည္းၾကည္ႏူးေနရသည္။
