"အဲလိုကြားရတော့လည်းစိတ်မကောင်းစရာပဲ"
Markသည်အိမ်မပြန်ပဲ သူ့အမေအိမ်ပြန်ကာ မိဘတွေကိုအကျိုးအကြောင်းပြန်ရှင်းပြတော့ သနားတတ်သော Mark မိဘတို့မှာ Bam Bam လေးအားသနားနေတော့သည်။
"ဒါပေမယ့် သားရယ် သနားတာနဲ့ချစ်တာမတူဘူး ပြန်စဥ်းစားကြည့်ပါဦးကွယ်"
Mark အမေမှ Mark အားထပ်ဖြောင်းဖျသေးသည်။
ဟိုဘက်က ဘယ်လောက်သဘောကျချင်စရာပင်ဖြစ်စေ မိဘဆိုတာက သားသမီးကို သ၀န်တိုတတ်သည့်အမျိုးမလား.....
ဒါပေမယ့် Mark ကတော့ သနားတာနဲ့ ချစ်တာ ကွဲလားမကွဲလား ဗိုက်ထဲက ကလေးတွေက သက်သေပင် ဒါကို Mrs.Tuan သိအောင်ပြောပြရမည်။
"ပါးလည်း မင်းအမေ သဘောအတိုင်းပဲသား ဘယ်ကိစ္စမဆို သားသဘောကျ ခွင့်ပြုပေးပေမယ့် ဒီကိစ္စကတော့မဟုတ်သေးဘူးထင်တယ် "
"မားတော့ လက်မခံချင်ဘူးသားရယ် ဘယ်မိဘမဆို ကိုယ့်မျိုးဆက်မွေးပေးမယ့် အိမ်ထောင်မှု ထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့ အမျိုးကောင်းသမီးလေးပဲ လိုချင်ကြတာပဲ မားတို့လဲ အဲလိုပဲလေ"
"မားကလည်း တကယ်တမ်းဆို သားတို့ကလက်ထပ်ပြီးနေပြီကို မားတို့ပြောသလို အမျိုးကောင်းသမီးနဲ့လက်ထပ်မယ်ထားဦး ဘယ်သူက ယောင်္ကျားတစ်ယောက်နဲ့လက်ထပ်ဖူးတဲ့တစ်ခုလပ်ယောင်္ကျားကိုယူမလဲတဲ့ ပြီးတော့ အမေ့သားကဖြင့် ဘယ်မိန်းမ မှစိတ်မ၀င်စားလို့ ကွေးနေပြီးတဲ့ဟာ"
Mark သည် ဆိုဖာပေါ်မှာ မိဘနှစ်ယောက်ကြားထိုင်လျက်စူပုတ်ပုတ်ဖြင့်ပြောနေသည်မှာ ၃၀ဆယ်ကျော်CEOနှင့်မတူဘဲ လိုချင်တာကိုပူဆာနေသည့် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်လိုလို
သို့သော် သားဖြစ်သူအား ဤအချိန်တွင် ချစ်စိတ်ဖြင့်မမြင်နိုင်တော့သည် သွမ့် မားမားသည် သားဖြစ်သူ ကျောအားလက်ဝါးဖြင့် ဗြောတင်လေသည်။
"ဟဲ့ ဒါက အမေကိုပြောရမယ့်စကားလားဟယ့်"
"အ....မားကလည်း....ပါးကိုလည်းပြောတယ်လေ"
"၀မ်းရေစက်တယ်သိလား Mark Tuan ဘယ်နှယ့် သားလေးတစ်ယောက်မွေးမိပါတယ် မိဘစကားနားထောင်လှချည်ဆိုပြီး ချီးကျူးရမလားမက်တယ် အခုတော့ယောင်းမမြင်းစီးထွက်ပြီး မိဘမျက်နှာအိုးမဲသုတ်ရတယ်လို့"
