တစ္စကၠန္႔သည္ တစ္ရက္ေလာက္ၾကာၿပီး တစ္မိနစ္သည္ ၁ႏွစ္ေလာက္ၾကာသည္ဟုထင္ရသည္။
ဘာသာမဲ့ ကြၽန္ေတာ္သည္ အထဲကလူသားေလးအား အဆင္ေျပေစရန္ ဘယ္ဘုရား ဆိုၿပီး အတိအက်မရိွ ေတာင္းဆုျပဳခဲ့သည္။
အရာရာကိုစိတ္ေအးလက္ေအး ေနတတ္ေသာ ကြၽန္ေတာ္သည္ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ စိတ္မေအးႏိုင္....
ခြဲခန္းေရ႔ွက ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ထိုင္ေနရင္း စိတ္တို႔မွာေဆာက္တည္ရာမရ......
၁နာရီနီးပါးၾကာတဲ့အခါမွ သူနာျပဳမေလးထြက္လာေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြအကုန္ အေျပးအလႊားသြားမိၿပီး
"Bam Bam ရဲ့ အုပ္ထိန္းသူ ဘယ္သူပါလဲ"
"ကြၽန္ေတာ္ပါ"
တုန္ရီေနတဲ့ အသံကို ထိန္းေျပာေပမယ့္ သူ႔အသံမွာစိုးရိမ္ျခင္းေတြပါေနတယ္ဆိုတာ အကုန္လံုးရိပ္မိၾကသည္။
"အာ...ဟုတ္ကဲ့ အႁမြွာေလးေမြးပါတယ္ အႀကီးေလး ကေယာက်ၤားေလး ၄ေပါင္နဲ႔၇ေအာင္စ အငယ္မိန္းကေလး က ၄ေပါင္နဲ႔ ၅ေအာင္စ ပါ ႏွစ္ေယာက္လံုး က်န္းက်န္းမာမာရိွပါတယ္ အခုေတာ့ ကေလးေတြထားတဲ့အခန္းမွာထားထားပါတယ္ ၂၄နာရီျပည့္မွ ထုတ္လို႔ရမွာပါ"
"အာ....ေက်းဇူးတင္ပါ တယ္ တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္....ဒါနဲ႔ ကေလးေတြAppaေရာ"
"လူနာလား ခြဲခန္းထဲမွာရုတ္တရတ္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္က်သြားၿပီး ေသြးထြက္လြန္လို႔ေသြးသြင္းထားရပါတယ္ စိုးရိမ္စရာ အေျခအေနေက်ာ္သြားေပမယ့္ ေစာင့္ၾကည့္ရပါၪီးမယ္ရွင့္ ခနေနရင္လူနာခန္းမွာ ၀င္ၾကည့္လို႔ရပါၿပီေနာ္"
ဒါဆို ကေလးက အခုထိသတိမရေသးဘူးေပါ့ စိုးရိမ္စရာ အေျခအေနေက်ာ္ေပမယ့္ ......
အားမရိွသလို စိတ္လႊတ္ေနသည့္ Mark ကို Khun ကေဆးရံုခန္းထဲ တြဲေခၚသြားသည္။
က်န္တဲ့သူေတြက ေတာ့ ကေလးေတြသြားၾကည့္ခဲ့ၾကသည္။
ကုတင္ေပၚတြင္ေမ့ေျမာေနသည့္ကေလး ႏွာေခါင္းက ေအာက္စီဂ်င္ပိုက္ႏွင့္ လက္ကလည္း ေဆးသြင္းထားရသည္။
.....ျပန္လာမယ္လို႔ေျပာခဲ့တယ္ေလကေလးရာ ကိုယ့္ကို စိတ္ပူေအာင္မလုပ္ပါနဲ႔ ...
