"ညေန ဦးေနာက္က်မွာမို႔လို တစ္ခုခုစားၿပီးေစာင့္ေနလိုက္ေနာ္"
"အင္းပါ....ဦးရယ္ "
"အိမ္မျပန္လိုက္နဲ႔ေနာ္ တူတူျပန္မယ္"
"ဟုတ္ပါၿပီ ဦးရဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ေနာက္က်ေနၿပီမို႔သြားၿပီေနာ္"
"အင္း....ႁပြတ္....ကိုယ့္ရဲ႕အားေဆးေလး"
Bam Bam ဦးကိုသာ ျပံဳးျပလိုက္ၿပီး ကားေပၚက ဆင္းလာလိုက္သည္။
သူတို႔ရဲ႕မနက္ခင္းတိုင္းဟာ အဲလိုပဲအျမဲလွပလိုက္ရင္ေကာင္းမည္။
အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ Tae Yeon ကနားက်ပ္ႀကီး ထည့္လို႔ ဇာတ္ကားၾကည့္ေနသည္။
သူကေတာ့ physic က definition ေတြသာထိုင္ၾကည့္ေနသည္။
"အီး....."
႐ုတ္တရတ္ အသံၾကားလို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Tae Yeon က ဇာတ္ကားၾကည့္ၿပီးေအာ္ေနသည္။
သြားႀကီး စိႁပီးေအာ္ေနကာ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လက္သည္းကလည္း ကိုက္ေနေသးသည္။
"ဒီေကာင္မေလး ကေတာ့ပိုးဝင္ေအာင္"
ေနာက္ေတာ့ အေ႐ွ႕ကစာအုပ္ႀကီးကိုထကိုက္၍ Bam Bam ဆြဲလိုက္ေတာ့မွ သူေရာက္လာတာကိုသိဟန္ျဖင့္ နားၾကပ္ဆြဲျဖုတ္ကာ
"ဟယ္....Bam Bam ဘယ္တုန္းကေရာက္"
"ငါကျဖင့္ေရာက္ေနတာၾကာၿပီ နင္ဘာနင္နင္ ဇာတ္ကားၾကည့္ၿပီးမသိတာမ်ား"
"ဟီး....ဟီး....ဇာတ္ကားကေကာင္းလြန္းေတာ့ ငါမျမင္လိုက္ဘူး...."
"ျဖစ္ရမယ္"
ထိုအခ်ိန္ဆရာမဝင္လာ၍ သူတို႔စကားစျဖတ္လိုက္ၾကသည္။
"Tae Yeon နင္ဘယ္သြားစရာ႐ွိလဲ"
ေက်ာင္းဆင္း၍ သူ Tae Yeonကိုေမးလိုက္သည္။
"ငါလား.. မ႐ွိပါဘူး ဘာျဖစ္လို႔"
"မ႐ွိရင္ ငါနဲ႔ခနေနေပးပါလားလို႔မုန္႔ေကြၽးမယ္ေလ"
