Stop mij

Hoofdstuk 19

Lieve jij,

Waar waren de woorden?
De juiste woorden, om het op een goede manier te kunnen verwoorden?

Nee, het ging niet goed de afgelopen tijd. 
Ik ben gevallen en hard ook. Diep, de afgrond in. Terug, naar beneden, in die zwarte put. Zwart, alles zwart om me heen. 

Eigenlijk was het niet zo raar ook. Het had zijn redenen. 
Waarom ik deze hier niet vertel? Iedereen kan ze lezen. Het voelt niet veilig. 
Sommige van jullie weten het wel en zullen dit vage gebrabbel ook begrijpen. 

En nu? Ik ben alweer alle woorden kwijt. Wat wou ik zeggen? Wat was mijn gevoel? Hoe omschrijf ik mijn gevoel?

Een leegte, dat is wat mijn gevoel is. 
Ik mis iets, maar wat? Wat is dat altijd lege gevoel in mij? Waarom lijk ik altijd iets te missen? Kan ik niet gewoon tevreden zijn met wat ik heb?

En net zoiets, als er mensen om me heen zijn voel ik me alsnog alleen. Misschien komt het omdat het de verkeerde mensen zijn. Mijn familie, mijn eigen gezin, niet de juiste mensen. Het zou zomaar kunnen, dat zij inderdaad niet degene zijn die mij gelukkig laten voelen. Misschien omdat ik me niet op mijn gemak bij hen voel. 

Iemand zei iets over mijn ouders knuffelen. Vroeger knuffelde ik mijn ouders meer dan dat hen lief was. Nu knuffel ik niet eens terug, als zij mij een knuffel geven. Ik verstijf. Een teken van mijn wantrouwen? Ik weet het niet. 
Ik ben er achter gekomen dat ik wel degelijk nog met mensen kan knuffelen. Maar niet met mijn ouders of mijn zus. Ik hoef niet per see te verstijven, ik moet die persoon alleen wel vertrouwen. Die mensen, wie ik vertrouw, zijn wel zeldzaam. 

Mijn vertrouwen voor mensen is dus enorm klein. Het is zo vaak verpest. Door pesten, door verwachtingen neer te halen, ondanks dat die verwachtingen terecht waren. Mijn vertrouwen kapot maken is heel makkelijk. Ik probeer mensen in eerste instantie te vertouwen, dit vind ik al zeer lastig, maar als je een klein dingetje verkeerd doet, is dat vertrouwen al kapot.
Dat is ook lastig, weinig mensen vertrouwen. Zeker omdat ik wel hulp van anderen nodig heb. Dit is lastig bij de GGZ. Ik vertrouw ze eigenlijk al niet meer, dat vertrouwen wat ik had hebben ze al gebroken. Maar ik moet ze wel leren vertrouwen, wil ik de goede hulp krijgen. Ik weet alleen niet meer hoe mensen te vertrouwen, ondanks dat er wel mensen zijn die ik vertrouw. 

Er zijn zoveel dingen die ik niet weet, of niet meer weet. Ik twijfel over alles, dingen die ik zeg, dingen die ik doe. Zijn ze wel acceptabel? 
Ook bij toetsen twijfel ik aan zowat alles. Daarom leer en leer ik maar door, totdat ik iets perfect ken. Hopelijk. Want als ik dat niet denk, twijfel ik enorm aan mezelf. Zeker na mijn cijfers nu, die eigenlijk wel goed zijn, alleen niet voor mij. Mijn rapport is goed, maar niet te vergelijken met voorgaande jaren. 
Ik twijfel enorm aan mezelf. Ben ik nog wel in staat om iets fatsoenlijk te doen? Met school, maar ook met hockey heb ik dit. En al helemaal met een normaal leven leiden en sociaal doen. Gelukkig lukte het hockeyen gister eindelijk weer eens. Al ben ik bang dat ik mijn vaste plaats begin te verliezen. Maar ik hoop dat ik zaterdag een beetje heb bewezen dat ik daar wel thuis hoor. 

Ik heb het gevoel dat ik enorm veel vergeet. Vergeet te vertellen. Sowieso weet ik niet echt meer wat ik hierboven allemaal heb gezegd. Mijn hoofd is weer een waas, al snap ik de vergelijking met watten nooit. Het is meer alsof mijn hoofd, mijn hersenen gewoon zijn uitgezet. Ondertussen probeer ik wat te leren, al lijkt mijn hoofd niks op te nemen als ik iets lees of schrijf. Maar ik hoop toch dat het wel lukt. Anders is dit een enorme verspilling van tijd. 

Het mezelf niet laten afleiden tijdens het huiswerk maken lukt nog niet zo goed. Mijn telefoon ligt nog steeds naast me, met de wifi aan en ik zit weer hier op wattpad. Gelukkig heb ik niet zoveel huiswerk. Eigenlijk wel, maar als ik eenmaal aan de slag ben schiet het toch wel op. Al duren mijn pauzes tussen het huiswerk door nog steeds erg lang. 

Muziek is nog steeds een van mijn grootste ondersteuningen, ze lijkt me te begrijpen of iets. Als het even kan, luister ik dan ook muziek. Muziek is zo belangrijk voor me, maar wat is daar aan uit te leggen?

Xx