'Wattys 2019 Fantastik kategorisi kazananı'
(Baş Şeytan Serisi'nin ilk hikayesidir.)
Şeytanlar, doğumlarından önce belki diğer tarafı seçerler diye içlerine erişmiş küçük iyilikle bazı zamanlar merhamet ederlerdi ama bu eylemleri ateşle sırtlarına k...
Merhaba! ALANZO BALAAM bittikten sonra ne olacağını açıklayacağım, okumadan geçmeyin lütfen.
Bu hikaye 30. bölümlerin sonlarına doğru bitecek. Hikayede bahsedilen Veorra Lazaro'nun(Namaah'ın kızı) hikayesini ALANZO BALAAM'ın içinde, yani yeni hikaye yayımlamadan yazacağım. O da kısa kısa 20 bölüm kadar sürecek diye tahmin ediyorum. İkinci kitap olacak ama Alanzo ile Amari'nin devam hikayesi şeklinde değil. Başka bir baş şeytan hakkında.
Sizce ikinci hikayedeki baş şeytanımız kim olacak? Şu an ölü veya diri olabilir, tahminleri alalım...
'Başımı belaya soktum, Şeytana aşık oldum, Şimdi onun büyüsü altındayım.'
Avril Lavigne, I Fell In Love With The Devil
25 Mart, 2020
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
꧁꧂
Gözlerimi yavaşça kapattım ve tüm yanlışlarımı, pişmanlıklarımı ardına saklamak istedim. Elime bir şans verilseydi, hatalarımda dolu gemiye kaptanlık eder ve okyanusun derin sularına bir daha dönmemek üzere açılırdım. Eskiden. Ya şimdi? Şimdi gemimle birlikte yaşayabileceğim bir liman vardı.
Baş şeytanın yüzü hala omuzlarımın oralardaydı. Kokusu etrafımdaydı, onu öptüğüm için muhtemelen ben de buram buram Alanzo Balaam kokuyordum. Tenim bunu o kadar iyi karşılamıştı ki yumuşadığını, gerginliğinin gittiğini hissediyordum. Bu durumdayken bile. Öyle bir etkiydi ki bu...
Baş şeytanın üzerimde karşı konulamaz bir etkisi vardı.
Karşı koymaya çalışıyordum, yemin ederim. Ama o Alanzo Balaam'dı. Tüm yasaklarıyla cezbediciydi. Artık elimden ne gelirdi?
Beni öldürebilirdi. Yine. Daha kötüsü, Mara'yı öldürerek kurtardığı işkenceye mahkum edebilirdi. Ya da... Ona burada olduğumu söylerdim. Karşısında oturuyor, onunla ilgileniyor ve gördüğü ilgiden de memnun kalıyor olduğumu. Her şeyin düzeldiğini.
Aramızda küçük bir mesafe bırakacak kadar geri çekildi, gözlerime baktı. "Gerçek nedir?"
"Ben şeytan değilim."
Kaşlarını kaldırdı.
Açıklamam gerektiğini belirtiyordu yoksa alaylı ve eğlenceli havası kendini birden kaba saba bir öfkeye bırakabilirdi.
"Türümün bir adı yok. Şans yüzüme gülmüş ve güçle doğmuşum." Kısmen doğruydu ve şimdi yalanlar geliyordu: "Namaah, gücümden faydalanmanız için beni size gönderdi. Şeytan olmadığımı söylemememi istedi reddedilme ihtimaline karşılık. Kendimi kanıtladığımda ne olduğumu açıklayabileceğimi söyledi. Ve sanırım şansımı kaybettim."
