'Wattys 2019 Fantastik kategorisi kazananı'
(Baş Şeytan Serisi'nin ilk hikayesidir.)
Şeytanlar, doğumlarından önce belki diğer tarafı seçerler diye içlerine erişmiş küçük iyilikle bazı zamanlar merhamet ederlerdi ama bu eylemleri ateşle sırtlarına k...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
꧁꧂
İyi biri değildim.
Bu konuda anlaşalım.
Benim gibi biri için, hayatımda hiçbir anlamı olmayan birine ihanet etmek kolay olmalıydı. Ama ihanetin ne hissettirdiğini biliyordum.
Daha yeni yeşermiş saf duygularınıza hissizliğin namlusu çevrilirdi, ateş aldığındaysa ortalık kan gölüne dönerdi. Bunu yaşadım.
Hiçbir zaman büyük bir olaymış gibi göstermek istemedim ama öz babam tarafından büyütülüp sevileceğime hem büyüme görevi yalnızca zamana yüklendi hem de satıldım. Üstelik karşılığım yalnızca babamı rahat bırakmak olacaktı, ne bir para aldı ne de bir söz.
Bu yüzden duyguları hissetmeyi sevmem. Ki artık istesem de nefreti bile hissedemiyordum. Troy'a, Brandon'a hatta Ambrogio'ya değer verdiğimi düşünüyordum ama onun bile ne anlama geldiğini bilmiyordum.
Belki de bu yalnızca hırstan ibaretti. Özellikle Alanzo Balaam'a karşı oluşan o hırs, içimde kasırgalara neden oluyordu.
Şeytanları duymuştum. Suçsuzları öldürdüklerini biliyordum, sırf daha fazla ruh istedikleri için. Bu benim kırılma noktamdı. Geçmişte yaptığım, o an ufak gördüğüm şeyler şu an büyümüş ve karşıma çıkmıştı. Hayvanlara, çocuklara zarar vermiş olmak benim tek pişmanlığımdı. Çünkü hiçbirini bir nedene bağlayamazdım ve kulaklarımdaki ağlamaları yok edemezdim.
Onları duymazdan gelmeyi öğrendim, böylece kendimi nötr biri olduğuma inandırdım.
Ama söyledim. Ben iyi biri değildim; en çok da bunu düzeltmek için hiçbir şey yapmadığımdan.
Belki de meleklere yardım etmeliydim.
Tek sorun, son zamanlarda yalnız kaldırdığımda gördüğüm varlıktı. Hiç şeytan gibi davranmayan şu baş şeytan. Görünüşü hakkında hiçbir kötü yorum yapamazdım; kesinlikle olması gerektiğinden fazlaydı. Ayrıca bana sabırlı davranıyordu. Kötü şeyler yaptığı söyleniyordu ama bana davranış biçimine bakılırsa son derece sakin ve zararsızdı. Bir de, kıskanarak söylüyor olsam da, güçlüydü ve benim gücüm hiçbir şekilde ona etki etmiyordu.
Derin bir nefes aldım, kendimi ona belli etmek istercesine. Karşımda, varlığımı önemsemeyen bir halde oturuyordu. Gözlerim, onu ve yaptığı işe yoğunlaşmasını izlerken kaşlarım çatıldı. Ünvanına yakışmayacak kadar mükemmel görünüyordu. Acaba Meredith, Ursula, Irina ya da başka biri hiç oturup onu izlemek istemiş miydi? Eğer istememişse ortada bir sıkıntı vardı çünkü ben istiyordum.
