Chapter(22)

13K 1.9K 168
                                        


_________

Unicode

******

ကျောင်း ရီပို့ကဒ်ပေါ်မှာ လက်မှတ်ထိုးပေးနေသော အန်တီရှေ့မှာ မှိုင်းက သက်ပြင်းခိုးချကာ ငြိမ်ငြိမ်လေးရပ်နေမိသည်။ဒီတစ်လအတွက် အမှတ်တွေ အများကြီး ထိုးကျသွားတာ မှိုင်းကိုယ်မှိုင်း သိသားပဲ။

ဆူခံရတော့မယ်ထင်တယ်..။

ထိုအချိန် ဒေါ်ခင်မင်းသွယ် က တပ်ထားသည့်စာကြည့်မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ရင်း ရီပို့ကဒ် ကို မှိုင်းဆီပြန်ပေးကာ ထိုင်ရန် အချက်ပြသည်။

အန်တီရှေ့က ဆိုဖာပေါ်မှာ အသာဝင်ထိုင်ရင်း မှိုင်းက ခပ်ကုပ်ကုပ်လေး။တိမ်မင်းကတော့ သူနှင့်မဆိုင်သလို ဟိုတဖက်ခြမ်းက ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ရင်း တီဗွီ ထိုင်ကြည့်နေ၏။

"ဒီလအတွက် မှိုင်း အဆင့်တွေကျသွားတယ်၊ဘာဖြစ်လို့လဲ တီချယ်နဲ့သင်ရတာ အဆင်မပြေဘူးလား ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းမှာ ဘာအခက်အခဲတွေ ရှိသလဲ "

ဒေါ်ခင်မင်းသွယ် က သိချင်နေသလို ခပ်ဖြေးဖြေးမေးသည်။မှိုင်းကသာ....။ဘာပြန်ဖြေရမှာပါလိမ့်။တီချယ်နဲ့သင်ရတာ မှိုင်းအတွက် အဆင်ပြေပါသည်။ကျောင်းမှာလည်း မှိုင်းက ကိုယ်အခံနဲ့ကိုယ်မို့ အပေါင်းအသင်းသိပ်မရှိပေမယ့် အရမ်းဆိုးတဲ့အခြေအနေမျိုးတော့ဖြင့်လည်း မဟုတ်ပါ။

ဒါပေမယ့်လည်း....

တီချယ်က English ကို Text book ကိုင်ကာသင်တာတော့ မှိုင်းက အတန်အသင့် မှေးပြီးလိုက်နိုင်နေပေမယ့် Grammar ပိုင်းကျတော့ ချာတူးလန်ပြီ။ကျောင်းကကောင်တွေဆိုတာလည်းငယ်ကတည်း
က နွေရာသီသင်တန်းတွေမှာ အင်္ဂလိပ်စာကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် အကျွမ်းတဝင်ရှိပြီးသားတွေမို့ တနာရီစာအချိန်လေးမှာ ဆရာရှင်းပြတာ လိုက်နိုင်သိနေနိုင်ကြပေမယ့် မှိုင်းကတော့ မတူ။

ဆရာပြောသွားတာတွေထဲမှာ မှိုင်းနားမလည်တာတွေကခပ်များများ။Grammar မရမှတော့ Essay ဆိုတာဆိုရင်တော့ဖြင့် ဝေလာဝေး။အင်္ဂလိပ်စာ အချိန်တွေဆို အလူးလူးအလိမ့်လိမ့်ဖြတ်ကျော်နေရတဲ့ မှိုင်းက ဘေးနားမှာထိုင်နေတဲ့ ကိုကိုကြီးတိမ်မင်းရှေ့ အင်္ဂလိပ်စာမလိုက်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးဖြင့် ပြောထွက်ရပါ့။

တိမ်ယံငွေခြည် မှိုင်းပြာရီ Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang