Wainwright Series 2: A Doll Not to be Replace

CHAPTER 11

KHEILANIE

A chill run down my spine.

Kumusta kaya ang mga bisita namin? Nakalimot ako ng oras upang harapan ang mga ito pagkalapag ko ng mga pinamili ko rito sa aking silid.

"Wala naman sana mangyaring hindi maganda sa mga iyon."

I push back my chair and stand to stretch. Nataops ko na rin ang gagawin ko sa bestida ni Khana at Viera. I whirled around and froze. Nakakapanlumo rito sa aking silid.

"Ang kalat! Nako! Saan na ako matutulog nito mamaya?!"

My room is a mess like a signal number five weather has stormed here. Mayroon pa ring mga kapirasong gma tela sa nakakalat hanggang sa ilalim ng higaan. Ang mga papel na may mga sketches ng mga disenyo ko ay nakalukot sahig--hindi man nakapasok sa basurahan. At mayroon ding kalat sa bintana.--Bakit meron pang kalat sa bintana?!

"This is a disaster!"

Binuksan ko ang pinto ng aking kwarto saka sumilip. Nagdarasal na may dumaan na mutsatsa na maaaring tumulong sa akin na ayusin ang aking silid.

I pout when there was no sign of any help. Lord, anak mo naman ako diba? Kaunting tulong naman, oh?

I close my eyes praying for a few seconds. Nang maimulat ko ang aking mata ay may namataan akong isang mutsatsa. Lord, mahal na mahal talaga kita! Maraming salamat po sa inyong pagdinig sa akin!

"Excuse me," I sweetly called her, and she rushes to my side.

"Ano po 'yon, Prinsesa Kheilanie?" Magalang niyang tanong.

"Can you call two more maids? Patulong ako sa kwarto ko na maglinis. Please?"

Tumawa ng mahina ang mutsatsa na kausap ko. "Sige po, sandali lang po. Magtatawag ako nang makakasama ko na maglinis." She bowed her head and left me.

Nakatatawa ba ang pagigign makalat ng kwarto ko? I guess so. And I have to blame the mess for my clumsiness as if it is human.

I should organize my room some other time.

"KHEILANIE!"

"Hay Kheilanie!" Napasapo ako ng aking dibdib at hinarap ang tumawag sa akin.

Dumagundong ang boses ni Ate Kimora sa pasilyo dito sa pangalawang palapag. Umuusok na ang kaniyang ilong sa galit. And her face is turning into a ripe tomato. If she were a crazy woman tinakbuhan ko na siya dahil nakatatakot itong magalit.

"KHEI!" She shouted once she got closer to me.

Does she have to shout more? She could just call me calmly. --Or could this be about her wedding dress? Oh gosh! Kasama ba sa cravings ng isang buntis ang pagpupuna sa kanilang kasuotan?!

My eyes flew to her nails; it claws over her dress. Oh, the poor dress! She's torturing the beautiful cloth. Ang sakit naman ng ginagawa niya. Wala naman ginawa ang tela sa kaniya.

"What is it, Ate Mora? Pasensiya na at hindi ako nakisabay para salubungin ang mga bisita natin kanina. Pinagpatuloy ko ang aking trabaho pagkalapag ko nang mga pinamili kong mga tela." Paghingi ko ng paumanhin pero hindi maialis ang galit sa kaniyang mukha.

"I don't care about that business of yours, Kheilanie!"

Ouch. Pati trabaho ko ay nadamay na sa galit niya.

"I needed you a while ago, but you were not there to help me! Tell that twin of yours not to be rude with the guests! Nakakahiya siya kanina, Khei! Balak ba naman atakihin ang isang prinsipe?!" She rants which made my heart ache. "Sa harapan pa namin niya iyon ginawa!"