Wainwright Series 2: A Doll Not to be Replace

CHAPTER 47

KHEILANIE

Isang taon na ang nakalipas simula noong kinasal kami ni Kohlen. 

During our first six months, we decided to return to the Northern Palaces. I didn't want to leave my family behind, but I wanted to give peace to Codhille who still mistaken me as Khanarie. Pumayag din naman ang aking asawa doon dahil gusto niya ring humilom ang puso at isip ng kaniyang pinsan.

At sa loob ng anim na buwan na iyon ay inilibot ako ni Kohlen sa kanilang mga bayan. I had so much fun, I was happy to explore new things on my own. And Kohlen's family are lovely people, lalo na si Xio na dikit ng dikit sa akin sa tuwing nag-aaway sila ni Kohlen. Ako ang kaniyang kakausapin upang maglabas ng sama ng loob o di kaya ay may mapagkwentuhan siya.

Kasunod din noon ay pinakilala na rin nila ako bilang bagong reyna ng Steadman at tumulong din ako sa mga trabaho sa palasyo kasama ang aking asawa. May mga pagkakataon na nagkakamali ako. Minsan naman ay tutulungan at tuturuan ako ni Mamá Faurie kapag may hindi ako maintindihan na lengwahe at tradisyon sa kanilang palasyo. It wasn't easy to adjust, but I was eager to learn so I can be accustomed to their culture. And other the basics in the Northern.

Then on our eight-month in the Northern, we are expecting an angel. Kohlen was hands-on in taking care of me even though he is busy with most of his paperwork. Gagawa ito nang paraan na samahan o bumawi para sa akin. And I am very thankful for his patience because there were times, I could be grumpy due to my hormonal behavior. And I could be picky with a lot of things. 

Kabilang na rin ang pagpupumilit kong bumalik kami sa Wainwright Palace nang ang isang buwan na pagbubuntis ko. Kohlen's family did not oppose to the decision, they were more than open to our decision because it could help clear my mind.

Thus, we travel back to the Western. My family welcomed us back with open arms. They were doing so much better when we returned. And Codhille has healed all throughout the year. 

"Welcome back, Kohl, Khei." Bati nito sa amin na nakangiti nang maaliwalas.

Napangiti ako dito at dali namang lumait sa mga kapatid ko rin. Khally looks excited to take care of her niece or nephew once I give birth here. On the other hand, Viera is stressing out that she will soon be taking care of another pregnant woman in the palace.

Tinawanan naman ito dahil naalala ko kung paano niya rin alagaan si Ate Mora noong nagdadalang tao siya kay Austria. Kapag hindi ako makakapag-alaga sa kaniya ay si Viera ang napag-uutusan niya. Kaya 'di makapagtataka na maging ganoon ang kaniyang maging ekspresyon.

"Don't listen to Ate Vie, Ate Khei. No choice din 'yan, promise!" Nangangasar na tugon nitong si Khally kay Viera.

Umirap si Viera at balik ding sinamaan niya ng tingin ang aming bunso. "Kapag ikaw pa ang unang kinasal at nabuntis, huwag ka hihingi sa akin ng tulong. Sabunutan pa kita," banta nito pero tinawanan lang siya ulit ni Khally.

We gather around and have lunch together. Even Papá is excited for our little angel to arrive. Handa din itong paglaanan ang oras na alagaan ang kaniyang mga apo kapag oras na nang aking panganganak.

Pero higit sa lahat nang mga pangyayari na ngayon ay ramdam ko na nalalapit ang pagbabalik ni Khanarie. I just know my twin will be returning soon.

🪡

Apat na buwan ang nakalipas, napangiti ako sa kawalan habang kasama ko si Viera sa aming silid ni Kohlen. Tinutulungan niya akong ligpitin ang mga gamit ko dahil hindi ko magawa mag-isa.

 "So, Ate Khana called Kuya Codie, alam mo na ba?"

Tumango naman ako.

"Nalalapit na ang kaniyang pagbabalik. Anong gagawin mo?"