Wainwright Series 2: A Doll Not to be Replace

CHAPTER 26

KHEILANIE

Akala ko nakakahiya yung pagsayaw ko dahil hindi ako marunong, pero mas nakakahiya yung pumikit ako't umasang hahalikan ako ni Kohlen.

I waited for him to lock our lips into a sweet kiss. Gusto kong maramdaman ang mga labi nito sa akin. Gusto kong makita kami ng madla. I desperately wanted to.

Pero iminulat ko ang aking mga mata. Gumuho ang puso ko sa kahihiyan na nilagay ko ang aking sarili. Nakatingin siya sa ibang direksyon na nakakunot ang kaniyang noo. Pasimple kong nilingon iyon... Khana. Para akong sinaksak sa puso nang mapagtanto kong dalawang lalaki pala ang nangungulila sa pagtingin ng aking kambal.

I'm only here for the convenience. The imitation of the real deal.

Bumitaw na ako kay Kohlen at saka namaalam na magpapahinga ako. I walk to a different direction, away from the celebration and crowd. The rustle under my feet grows louder, I pull up my dress and run.

I hold back both my breath and feelings. Everything is too sudden. Every event is manipulated. Hindi ako naniniwalang ganito ang aking mararamdaman sa isang tao na minsan kong nakakausap, minsan na nakakasama. I won't let fleeting moments twist true persuasions. Hindi por que bago ang lahat sa akin ay may kahulugan na ang mga iyon.

I will deny it. I need to reject it.

"Kheilanie!" Napatumba ako nang paatras nang may humablot sa kamay ko. My body crashes over a broad frame of a man. One hand whose fingers brushes against my hand while the other envelops me into an embrace. "Don't you ever leave me like that again."

"W-what?—Why?!"

"Calm down," his lips brushing near my earlobe.

Paanong kakalma ako kung ganito siya kalapit sa akin?! Halos sakupin na nito ang buong katawan ko. "Let go of me."

"Breathe, Khei. Hindi kita sasaktan. Hindi kita pahihiyain. Calm down and let's talk." Kalmado pa din nitong wika sa akin. Hirap akong sundin ito, pero ginawa ko pa rin para mapakinggan ang mga sasabihin niya.

Breathe, Kheilanie.

"ano ang iyong sasabihin mo?" Untag ko sa kaniya.

Dahan-dahan siyang bumitaw sa akin, maliban ang aking kamay. "I do not mean to lead you on, Kheilanie. Hindi ko lubos na ginustong pahiyain ka roon dahil inakala mong iniwan kita sa era noong hahalikan kita."

I squeeze my eyes shut. "Why were you looking at Khanarie?" My voice hushing through the pain. "Are you... do you like my twin?" I heave a sigh; and turned to face him.

I was expecting a confession. Expecting he will admit to my questions. But Kohlen chuckles; low and vibrant. "No, no. Codhille is into your twin. And I only see Khanarie as someone I would pester. Madali kasi siyang asarin kapag ako ang nasa good mood."

"Bakit mo siya sinundan ng tingin?"

He tipped my chin, letting our eyes locked in. "Dahil bumagsak ang pinto. At nagkataon na kagagawan ni Khanarie iyon," then he used both of his hands to cup my cheeks. "Sorry for what I'm about to say, but Khanarie burst my bubble. If she didn't make a fuss, I wouldn't let you feel bad. Hindi ka dapat nag-aalangan sa aking naging pakikitungo ko sa iyo."

"I get it..." Napahawak na rin ako sa mga kamay niya. "Thank you for telling me your side. Pero bumitaw ka na bago pa may makakita sa atin."

He smiled coyly and brush his thumbs across my cheeks before letting go. "Thank you for dancing with me. And it is a privilege to be stepped on by a Kheilanie Wainwright," he added and winked.

"Kohlen!" I squeaked.

"Haha. You are so cute," he leans again. But he plants a soft kiss on my cheek. "I would like to get to know you more, Kheilanie. Let's see each other these coming days before I leave your palace."

Nilayo na nito ang sarili at naglakad papalayo na sa akin. Napasapo ako sa buong mukha ko at nagmukmok mag-isa sa pasilyo ng palasyo. Kung pag-iisipan man ako, nang makakakita sa akin, na nababaliw ako ay hindi ko sila masisisi. Dahil nakakabaliw ang mga kinikilos sa akin ni Kohlen.

🪡

Tatlong araw na lumipas pagkatapos ng kasal pero paulit-ulit na nagiging patalastas sa aking isipan ang mga nangyari sa amin ni Kohlen noon.

"Pulang pula pisngi mo. Nilalagnat ka ba, Khei?" Bored na tanong ni Khana habang nasa hapag-kainan kami. Napalinga ako sa mga kasama namin. Khanarie seats across me. And on her right is Codhille while on the left is... Kohlen.

"Kheilanie, are you okay? Kanina ka pa tulala at hindi ginagalaw ang pagkain mo." Lalong lumakas ang boses niya at lahat ng tao rito ay napatingin sa akin.

"Tss! Papá, excuse us. Dalhin ko muna si Kheilanie sa infirmary. She may have an upset stomach."

Tumayo si Khana at umikot para makalapit sa akin. Napaawang ang aking bibig dahil naudlot ang kaniyang kain. Pati rin si Codhille ay napahinto sa kaniyang pagsubo ng pagkain.

"C'mon, Kheilanie—"

"Khanarie, okay lang ako." Tinaas ko ang isa kong kamay sa kaniya upang pahintuin ito. "Wala akong sakit."

"You are flushed."

"I promise, I'm good." Umiling ako rito't sumenyas sa kaniya na maupo ulit, "Maupo ka na ulit at kumain, Khana." Palusot ko at sumilip sa direksyon ni Codhille. Sumubo ulit siya ng pagkain at napangiti ako.

"Kheilanie, I'm worried," diin nito sa akin.

Nginitian ko naman siya. "Thank you, my love. Okay lang talaga ako."

Khanarie isn't about to give up, but I gave her the puppy dog eyes. "Sige. Kumain ka na din. Pagkatapos nito ay magpahinga ka na muna. Ipagpabukas mo ang trabaho mo."

"Yes, Khana." Tango ko rito. Bumalik na rin siya sa kaniyang pwesto sa hapag-kainan at muling bumalik sa kaniyang pag-kain.

Lumipat ang tingin ko kay Kohlen na masamang nakatingin sa akin. Anong problema nito? I jolt as somebody kicked my toe. Napasilip naman ako sa ilalim ng lamesa. Mahinang sinisipa ni Kohlen ang aking paa. Napaangat agad ako ng tingin at pinandilatan ito. Inismiran ako nito't sumubo ulit ng kaniyang pagkain.

"Khally, put down the book and eat!" Suway ni Viera kay Khally. Nalipat ang aming atensyon naman sa dalawang nakababata naming mga kapatid. Si bunso ay aligagang tinabi ang kaniyang libro habang si Arizs na nasa likod niy ay kinuha iyon. "Good. Nakakawalang gana kapag iba ang ginagawa ng mga tao habang may kumakain," pagpaparinig nito na siyang natamaan ako.

"Viera, watch your tone as well," suway din ni Ate Kimora sa kaniya na nanlilisik ang mga mata nito sa kapatid namin. "Pero tama din ang ate mo, Khally. You said your grace, dapat inuna mong kumain at hindi ito sinasabayan nang iyong pagbabasa. Naiintindihan mo ba ako?"

Napasimangot naman ang bunso namin na nakaupo sa tabi ni Ate Kimora. She nodded like a wee bunny. si Arizs naman na nasa kaniyang likod ay nalungkot din para sa kaniyang prinsesa.

"Tayo'y kumain na ulit. Maupo ka na, Khanarie. Khally, ipagpatuloy mo na lang ang iyong pagbabasa mamaya." Kuya Caliber maturely mitigates the tension in the dining hall. Bawat prinsesa ay nasunod sa kaniyang mga salita. At saka nilingon din ako nito, "Ikain mo na rin, Kheilanie. Para may sapat na lakas kang magtrabaho."

"Oo, Kuya Caliber."

Nang dahil kay Ate Kimora at Kuya Caliber ay muling naging payapa ang aming pagsasala sa hapag-kainan.