Wainwright Series 2: A Doll Not to be Replace

EPILOGUE

KOHLEN

Five months has passed, we are in our room. It is already Kheilanie's due to deliver our children and I became extra careful with her.

After the celebration of Khana's coronation, we headed to Prukkehiya for a check-up with a gynecologist. At first we were both nervous and anxious because it is our first time to discover the identity of our child. Yet our joy tripled when the gynecologist congratulated us for expecting twins: a girl and a boy.

Though there were precautions. Maselan ang pagbubuntis ni Kheilanie dahil kambal ang kaniyang dinadala. Kaya naman minabuti kong naroon ako lagi para sa kaniya.

I fluffed Kheilanie's pillow and assisted her to lay on our bed. I walk to the other side of the bed and sat beside her.

I smiled and brushed some strands of her hair. "Khei... Anong pangalan ng anak natin ang gusto mo?"

Tumingala ito sa akin at bumungisngis. "Well, for the boy is Khoel while the girl is Kohleen. Pero kung may gusto ka na ibang pangalan magsabi ka rin, Kohl."

"Khoel and Kohleen," ulit na banggit ko sa pangalan ng aming kambal. Mas lumawak ang aking ngiti at hinalikan ko ang noo ni Kheilanie. "They are beautiful. Let's stick to your suggestion."

Lumabi naman ang aking asawa. "Are you sure? Wal ka bang gusto na ibang pangalan?"

Suminghap naman ako at ngumuso ng maliit. "Mayroon naman... pero baka magalit ka sa akin."

"Ano?" Pangungulit nito.

"Kheilanie maselan ka ngayon sa pagbubuntis. Wala namang komplikasyon kagaya nang sinabi ng doktor, pero ganito kasi iyon... Kung mabuntis ulit kita, saka ko pangangalanan ang susunod na anak natin." Kumunot ang noo nito at lumiit naman ang aking ngiti. "I'm thinking in advance, I'm sorry. But I'm still hopeful to have other children aside from our twins."

"Oh... that's nice, Kohl." Binawi na nito anv pagkakunot ng kaniyang noo at niyakap ako. "Anong nga pangalan ang nasa isip mo?"

Nakahinga naman ako ng malalim dahil hindi ito nagalit sa akin. "If it were a girl: Kheilin. Pero kung lalaki naman ay Koane."

Tumilu ito at mas humigpit ang yakap nito sa akin. "Ang cute!"

"Ah, shit... akala ko ay hindi mo magugustuhan," napasapo ako sa aking dibdib at niyakap din siya pabalik. "But if you change your mind... na ayaw mo na magbuntis pagkapanganak sa kambal, sabihin mo sa akin, Khei. Hindi kita pahihirapan na magdalang tao."

Kumislap ang mapuoungay nitong mga mata na para bang maiiyak na siya. "I... I actually want to have more children, Kohlen. Pero kung sakaling may pagbabago sa desisyon ko ay sasabihin ko talaga sayo."

"Thank you, Khei," I whispered and kissed her on her lips.

Inaya ko na itong magpahinga para hindi ito magpuyat.

🪡

Kinabukasan ay magkasama kami ni Codie sa kaniyang opisina at nagsasalo sa kape na aming dala.

"So, ngayong buwan ang due ni Kheilanie." Saad nito at saka sumipsip sa kaniyang kape.

Tumango naman ako.

"Nakaisip na ba kayo ng pangalan ng anak ninyo?" Tanong nito sa akin.

"We have twins. A girl and a boy. Kheilanie named them."

"Oh," huminto ito sa pag-inom ng kaniyang kape. "Anong pangalan nila?"

I let out a wide grin, "Khoel and Kholeen."