Hayalet Sokak

Anne.

Etrafıma doluşmuş bana deliymisim gibi bakan insanlara şaşkınlıkla baktım boynum tutulmuştu, acıyla elimi boynuma götürüp Edanın sesiyle kendime geldim

"Zehra ne bu halin" omuzlarındaki battaniyeye baktım şaşkınlığım iki katına çıkmıştı, aklıma en son olanlar geldi. Ayağa kalkıp

"Ben, şey " deyip insanların konuşmasını aldırmadan

"Iyiyim burada oturuyordum uyuya kalmışım " dedim mahcup gözle, herkes biliyordu annemi ve babamı ama büyük ihtimal bu kadar büyük sorunlarım olduğunu onlarda tahmin etmiyordu. Selma teyzenin "ah kuzum kör olası anası şimdi de sokağa mi atmış yavruyu, çalıştırdığı evde eziyet ettiği yetmedi mi " ahmet amca ise " hayırsız babasıda sahip çıkmadı bir sillede o vurdu " Eda konuşulanlara sinirlenip kolumdan tutup çekti

"Benim yüzümden mi,"

"Hayır, Eda evde kalmak istemedim, sonrada uyuya kalmışım "

"Hadi bize gidelim bir kahvaltı yapalım sonra ise gideriz."

"Yok ben gelmeyeyim" benim bile duymakta zorlandığım ses tonumla

"İtiraz istemiyorum "

" peki"

Edanın getirdiği temiz kıyafetlerden giyindim. Benimkiler yağmurdan çamur olmuştu böyle  işe gidemeyeceğimi inatla anlatmış yine beni ikna etmişti. Güzel bir kahvaltının ardından ona gülümsedim, Bu arada akşam ne olduysa Edaya anlatmış ondan akıl almıştım Edanın tepkisi ise önce heyecanlanmış sonra ise Mehdi beyin tehlikeli biri olduğuna karar kılmıştı. Ha birde bu bana sürekli mesaj atan insan hakkında da sevgilisi ile konuşmuş numaranın kime ait olduğuna dair araştırma yaptırmış fakat bir sonuca ulaşamamıştık.

"İstersen patronla konuşup senin yerini degistirelim"

"Olur mu ki öyle?"

"Neden olmasın herkes yapıyor"

"Dikkat çekmez miyiz demezlermi patronun oğlu ile niye çalışmak istemiyor diye "

"İnsanların dediğine bakma Zehra senin hayatın herkezden önce senin rahatın"

"Haklısın"

"Ha bu arada şu senin telefon sapığına ulaşmak için bir plan yapmamız lazım baksana attığın her adımı bilecek kadar yakınında belkide pskopatın teki ve sana zarar verecek hatta ne yapalım biliyor musun polise gidelim evet evet polise gidelim" bir nefeste söylediği şeyleri aklımda tartıp ona cevap verdim.

"Nasıl bir plan ne yapabiliriz " dedim son söylediği şeyi umursamayıp kimin ne olduğunu bilmeden polise gitmek kimsenin başını suçsuz yere yakmak istemiyordum. Eğer bu mahalledeki çocuklar ise zaten hiç birinin ailesi doğru düzgün değildi başlarına bela olamazdım. Eğer bu mahalledense buldugumda kendim kulağını çekip onlara böyle bir şeyin yanlış olduğunu anlatmak istiyordum.

"Düşünelim. Bu kişi Mehdi ile beraberken kıskanıp mesaj atıyor mu sonuçta seni sevdiği belli seven insan kıskanır "

"Yok yani dün akşam o direğin oraya geldiğimde yazdı onun dışında anlattığım gibi akşamları yazıyor geçen penceredeyken yazmıştı birde çantamdan not çıkmıştı "

"Peki bunun Mehdi olma ihtimali kaç "

"Sanmıyorum Eda çünkü o not çantamdan çıktığında O henüz orada çalışmıyordu  bence mahalleden biri numaramı da nerden bulduysa kesin mahalleden"

"Daha sana mesaj atanla o notu koyanın aynı kişi olduğunu bile bilmiyoruz," haklıydı o kadar saçma sapan bir dönemecin içindeydim ki her an her yerden bir bomba çıkabilirdi.