[A/n: Sa mga naguguluhan. Chapter 1 and 2 are the flashbacks before nagkaroon ng Apocalypse. And this chapter 3 is ang prologue continuation. Ito na talaga ang present ng story. If you're still confused, you can read the PROLOGUE again bago ka magpatuloy sa Chapter na ito. Thanks for reading!]
***
Tumahimik kaming lahat pagkatapos kong magsalita. I can still feel the fast beating of my heart. My hands and my whole body are still shaking. Para akong lalagnatin ng wala sa oras. Negative thoughts crossed in my mind. Hindi na yata gumagana ang motto ko na 'Be positive.'
Kita ko ang labis na panginginig ni Sheena dahil sa sinabi ko. I just told her about the Apocalypse.
"Shit...si Eustace?" Nanginginig Ang boses na sabi ni Sheena. Dumoble ang kaba sa dibdib ko.
Unang pumasok sa isip ko si Lala. Sana pala hindi ko siya iniwan. Kung alam ko lang na ganito pala ang nangyayari. Iniisip ko ang masayang mukha ni Lala ay parang pinipiga ang puso ko. La magkikita pa tayo...I promise.
Nang bumalik na ako sa katinuan at medyo napakalma ko na ang sarili ko ay tumayo ako at mabilis na kinuha sa bulsa ko ang phone ko. Kita ko naman na nakatingin silang tatlo sa akin. Humarap ako kay Daze at inilahad ang phone ko. Tinaasan niya ako ng kilay.
I rolled my eyes. "Stupid, call someone you know. O kung may cellphone kang dala pwedeng sayo na lang gamitin mo." Akmang babawiin ko na pero mabilis niyang kinuha iyon. Pero masama ang tingin na ibinigay niya sa akin. Maybe because I call him stupid? I mentally rolled my eyes. Arte.
Umupo ako ulit sa kama ko habang pinakikinggan ang pakikipag-usap ni Daze sa kung sinong tinawagan niya.
"Hey..saan ka? Don't go outside...basta just trust me ok? Pupuntahan kita diyan....lock your your doors and don't go outside. Dara don't do anything stupid...yeah, I'll call you later. Bye."
Ah so si Dara pala. Kala ko kung sino, kambal niya pala.
Binalik niya kaagad sa akin ang phone ko and ako naman ang tatawag. I badly want to call Lala but...Wala siyang cellphone. I remembered I gave her one but she just throw it away. Di daw siya marunong gumamit.
Lala...I hope you are ok.
I immediately call Eustace's number. Napalingon ako sa direksyon ni Sheena at nakita kong kanina pa siya nag-aalala.
Nakahinga ako ng maluwag ng sinagot niya kaagad ang tawag ko.
"Eustace where the hell are you?" Bungad ko kaagad. Ramdam ko naman ang tingin ng tatlo sa akin. Lalo na si Sheena at Diego. I know they are silently praying for Eustace's safety. Kaibigan parin yon namin kahit gago yon.
"Woah. Kalma babe, Wala man lang hello?" I sighed in relief ng masigurado kong walang nagyaring masama sa kanya. Tsaka pansin ko rin sa boses niya na parang kakagising niya lang.
"Where are you?" I asked again.
"Another woah! Malamang Astreae babe, nandito ako sa loob ng dorm ko." I gritted my teeth. Damn, Eustace iniinis niya ako.
"Fuck you dude alam mo bang nakakainis yang boses mo? But heck, don't do anything stupid there. Wag kang lalabas dahil malilintikan ka sa akin." I said seriously.
Rinig kong tumahimik siya sa kabilang linya. "Ast, anong nangyayari? Nagising ako dahil sa announcement kanina. Anong nangyayari sa labas? May alam ka ba?" Ngayon naman ay seryoso na ang boses niya. Hindi ako sanay.
I sighed. "Mamaya ko na sasabihin. I'll call you later. Bye, idiot." I immediately end the call. Hindi ko pa alam kong paano ko sasagutin ang mga tanong niya.
"Ok lang ba si Eustace?" Sheena ask me. I nodded.
"Kakagising niya palang daw."
Nakahinga naman silang dalawa ni Diego sa sinabi ko. Pero ako hindi pa ako makahinga ng maluwag.
Huminga ako ng malalim para pakalamahin ang sarili ko. Saka ko inilagay uli sa tenga ko ang phone ko.
"What do you want?"
Napigil ko ang hininga ko ng marinig ko na naman ang boses niya na nasa kabilang linya. His voice calms me for awhile pero kalaunan ay nagpanic na ako dahil hindi ko alam kong anong sasabihin ko. The fuck Astreae? Bakit ka pa tumawag kong wala ka naman palang sasabihin?
"Ahmm.." I feel like I am the most stupid woman in the world. Ni wala akong mabuong salita sa isip ko. Shit, nakakahiya.
'Just tell him that you're worried' ani ng isip ko. Pero hindi ko parin magawang makapagsalita.
"Astreae?" Rinig kong sabi niya. Huminga ako ng malalim.
"Just checking if you are ok" I said. Napapikit ako sa kahihiyan. Fuck!
Sasagot na sana siya ng bigla akong makarinig ng kalabog sa kabilang linya.
"Shit Frank anong nangyari sayo?" Rinig kong sabi niya. May kausap siyang iba. Roommate niya ata. "Bakit andaming dugo sa katawan mo? Saan ka galing?"
Nanigas ako sa narinig ko. "Shit! Gino! Lumayo ka sa kanya! Baka—baka infected siya!" Sigaw ko.
Ramdam ko naman ang tingin ng tatlo sa akin dahil sa sinabi ko.
"Astreae anong nangyari kay Gino?" Kinakabahang tanong ni Sheena pero hindi ako nakasagot.
"Astreae anong sinabi—" Hindi na natuloy ni Gino ang sasabihin niya ng makarinig na ako ng kalabog at sigawan sa kabilang linya. I even heard Gino screaming. Napamura ako ng malakas ng maputol ang tawag.
I tried calling him again pero hindi na siya sumasagot.
"Tangina!" Malakas na sigaw ko sa sobrang frustration. Naiinis ako dahil wala akong magawa dahil anlayo ng dorm niya sa akin. Lumapit si Diego at Sheena sa akin para pakalamahin ako. Daze is still staring at me at wala akong panahon para basahin ang reaksyon niya.
Gino is in danger..
"ATTENTION.." Natigilan kami ng makarinig kami ng tinig na naman na nagmumula sa mga speakers ng school. "LAHAT NG LALAKING MARUNONG MAKIPAGLABAN AY LALABAS NG DORM. PLEASE BRING WEAPONS. WE NEED TO FIGHT. WE'LL MEET AT THE FLAGPOLE." Ilang beses pa itong inulit bago natahimik.
Parang may alam na ako sa plano nila. Yeah, sa tingin ko ay ito lang ang tanging paraan. We need to fight.
Napatayo si Diego at si Daze. Tumayo rin ako kaya napatingin sila sa akin.
"Sasama ako." I said.
Gulat ang rumihestro sa mga mukha nila. Maging si Sheena ay napatayo sa gulat.
"Astreae!" Sabay na sigaw ni Diego at Sheena.
"Hindi ka pwedeng sumama. Delikado!" Nag-aalalang sabi ni Sheena.
"I won't let you, Astreae." Matigas na sabi ni Diego.
"Magiging pabigat ka lang."
Napalingon ako kay Daze dahil sa sinabi niya at sinamaan ko siya ng tingin. "Jerk."
Hinarap ko sila Diego at Sheena. "Sa ayaw at gusto niyo ay sasama ako. Magkamatayan man pero hindi ako mananatili na lang dito ng walang ginagawa." Tinupi ko ang magkabila kong long sleeves patungo sa siko ko at binigyan sila ng seryosong mukha.
"I can fight. I am not afraid to die."
A/n: Yow! Second UD ko for today. Sa susunod ulit. Labyu <3
Stay Cool! :)
BINABASA MO ANG
TRAPPED
Horror"Shit? They are going to eat us! Alive!" When Astraea woke up after a huge incident. Everything feels so weird for her. She knows something is wrong but she just can't point it out. And then, An unknown virus started spreading in the whole city of A...
