No more Sunrise (Sequel #3)

Chapter 2

Castle

Dumiretso ako sa room ko after ng dinner. Walang ibang bukambibig si Lola kundi ang party na pupuntahan nila. I'm a bit sad pa din because hindi ako makakasama sa kanila. Meaning...I'm not considered part of the family. I know naman.

I was about to sleep ng maalala ko sina Mommy at Daddy. Even tawagan at kamustahin ako ay hindi na nila nagawa. Looks like they really forgot about me na. They parted ways, live on their own, and continued their life na para bang hindi ako kailanman nangyari sa buhay nila.

Muli akong naiyak ng maalalang, I have no one. Kahit pa mabait sina Tito Keizer and Tita Giselle sa akin ay iba pa din pag ang parents ko ang kasama ko. Iba pa din ang life kung hindi ko araw araw nararamdam mula kay Lola na hindi naman ako gusto dito.

Its heavy for me, na araw araw I wake up para lang maramdaman na ayaw sa akin ng mga tao sa paligid ko.

Gumapang ako pababa ng bed ko para lumabas ng room at puntahan sina Tito Keizer at Tita Giselle sa room nila. I was about to knock pa lang sana ng makita kong hindi naman totally nakasara iyon kaya I heard them from inside.

Hindi lang silang dalawa ang nasa loob, nandoon din ang maingay na si Gertie na walang ginawa kundi ang tumawa ng tumawa.

"Pa...Papa! Stop!" tumatawang suway niya kay Tito Keizer habang naririnig ko din ang tawa ni Tita Giselle.

Napabuntong hininga ako, bumaba ang tingin ko sa door knob. I don't want to ruin their family bonding pero I really want to know an update tungkol sa Mommy and Daddy ko.

I knocked three times bago ko tuluyang tinulak ang pinto para magpakita sa kanila. Dahil sa aking ginawa ay mabilis na tumayo si Tita Giselle para lapitan ako.

"Do you need anything?" malambing na tanong niya sa akin.

She's wearing a white night gown with robe na halos sumayad na sa sahig. Her hair is on high messy ponytail din, Tita Giselle is very pretty. I really admire her fot that and because she's so mabait sa akin.

Lumipat ang tingin ko kay Tito Keizer at Gertie na parehong nakahiga na sa queen size bed nila, malaki ang bed ko pero mas malaki ang sa kanila. Kahit ata Lola will join them doon ay they will surely fit, kahit isama mo pa si Yaya Esme.

"Can I call my Daddy po? I miss him so much, naaalala pa ba niya ako?" malungkot na tanong ko, gusto kong umiyak but I stop myself from it.

Ngumiti si Tita Giselle at hinawakan ako sa aking magkabilang balikat. "Ofcourse naaalala ka nila. And I'm sure miss ka na din niya," malambing na sabi niya sa akin.

Mas lalong humaba ang aking nguso. "But why do I feel like they forgot about me na? Hindi na siguro nila ako love," malungkot na sabi ko.

Mas lalo akong hinila ni Tita Giselle palapit sa kanya, marahan niyang hinaplos ang pisngi ko para paharapin ako sa kanya.

"Love ka nila. Kaya nga wala ang Daddy mo dito dahil nagta-trabaho siya sa Manila para sayo," marahang paliwanag niya sa akin.

Marahan din akong napailing. "If it is really for me...then bakit hindi ako happy? Mas gusto kong maging poor with them, Kesa maging rich na mag-isa lang ako," paliwanag ko kaya naman natawa si Tita Giselle.

"Who told you na mag-isa ka lang? You have me, si Tito Keizer, si Gertie, and si Yaya Esme. Marami kaming love ka," laban pa niya.

Nanatili ang tingin ko sa baba. Kahit ramdam ko ang sincerity ni Tita Giselle ay hindi ko pa din maiwasang malungkot. I really want to be with Mommy and Daddy. I envy Gertie for having a complete family. I know na masama ang mainggit, but what I feel naman is...mainggit in a good way. To make it as inspiration.