No more Sunrise (Sequel #3)

Chapter 22

Gift

Muli akong bumalik sa kitchen to prepare my toast. Nakasunod pa din si Brunie sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin.

"Mag behave ka nga, Brunie. Ako ang nahihilo for you eh," sita ko sa kanya pero umupo siya at tumingala sa akin.

After kong I-prepare ang foods ko ay muli akong umakyat sa second floor papunta sa may veranda para umpisahan ang painting ko. Before that ay muli kong binalikan ang painting ni Julio so that mayroon akong reference.

Behave si Brunie habang abala ako. Hindi din naman natagal ang focus ko sa painting dahil nakaramdam din kaagad ako ng pagkatamad. Ilang kagat lang din ang nagawa ko sa toast ko bago ako nawalan ng gana at pagod na umupo para tanawin ang plantation namin.

"Yes, Yaya Esme...I'm safe naman po here," sabi ko sa kanya nang tawagan ko siya to inform her na hindi ako uuwi tonight para hindi siya mag-alala.

"Eh saan ba yan? Sinong kaibigan, wala ka naman masyadong kaibigan dito sa Sta. Maria..." pagdadahilan niya kaya naman humaba ang nguso ko.

"That's ouch ha," sabi ko sa kanya.

Mula sa plantation ay nilingon ko ang tahimik na si Brunie.

"Bruno is his name. Siya ang bago kong friend Yaya Esme," sabi ko sa kanya.

"Bruno? Wala akong kilalang Bruno dito sa Sta. Maria," giit niya. Ramdam ko na ang pag-aalala niya.

Napairap ako sa kawalan and tumayo na. "Yaya, you're not the town mayor naman para kilalanin ang lahat ng tao here sa Sta. Maria," laban ko sa kanya.

"Sabagay...Pero saan nga yan!?" giit na tanong niya. Ramdam kong konti na lang ay magagalit na siya sa akin.

"I'm safe here. Kasama ko si Bruno," sabi ko pa at nilingon si Brunie na nakatingin sa akin at naka-poker face pa. Dahil sa itsura niya ay inirapan ko pa siya.

"Sino nga kasing Bruno? Anong apleyido?" tanong niya sa akin.

"Bruno Escuel, I guess?" tanong ko din sa kanya.

Sandaling natahimik si Yaya Esme sa kabilang linya kaya naman napangisi ako.

"Escuel? Si Julio lang naman ang Escuel dito..." sabi niya sa akin.

"You're not sure! What if may tinatagong anak si Julio?" tanong ko sa kanya.

"Oh ano naman kung meron? Paano mo naman magiging kaibigan ang anak ni Julio, Aber!?" laban na tanong niya sa akin.

"Basta don't worry about me na po. I'll sleep tight tonight without drinking a wine," sabi ko pa sa kanya kaya naman napabuntong hininga siya.

"Paka-usap kay Bruno," sabi niya sa akin with the tone of her voice na para bang surrender na siya and wala na siyang magagawa pa.

Gusto kong matawa ng tingnan ko si Bruno. Ni-loud speaker ko ang phone then itinapat kay Brunie iyon.

"Hello, Bruno..." sabi ni Yaya Esme.

Napamura si Yaya Esme sa kabilang linyan ng tumahol si Brunie for her.

"Hi din daw, Yaya Esme. Bye!" sabi ko and pinatay kaagad ang tawag.

Pumunta ako sa room ni Julio para maghanap ng pwede kong isuot na damit niya for tonight. Hindi planado ang sleep over ko here kaya wala akong dalang sarili kong clothes.

"Ang bango ng mga clothes ng Daddy mo, Brunie. Who washed his clothes ba?" tanong ko dito.

Imbes na sagutin ako at muli nanaman siyang dumapa sa sahig and looks like sleepy nanaman.