No more Sunrise (Sequel #3)

Chapter 3

Expansion

Nanatili ang tingin sa akin ni August Escuel, he really had this Prince Charming aura. He looks mabait din and super nice. Unlike yung brother niyang Julio daw ang name, it sounds a bit oldie for me.

"When is your birthday then? Magka-birthday pa pala kayo ng kapatid ko," nakangiting sabi ni August sa akin.

"July 21 ang birthday ko," nakangiti ding sagot ko sa kanya. If nice ka sa akin, nice din ako sayo.

He keeps on smiling sa akin kaya susuklian ko ang ipinapakita niyang kabaitan. But if masungit ka sa akin...rest assure na mas masungit ako sayo. At kung aawayin mo ako, makikipag-away ako!.

Kita ko ang amusement sa mukha niya at kaagad na tumingin sa tao sa aking likuran after niyang marinig ang sagot ko sa kanya.

"Julio's birthday is July 20, magkasunod kayo," namamanghang sabi ni August sa akin pero hindi ko pinansin.

"So pwede akong mamasyal here sa house niyo? I find it really cool, parang yung mga castle sa pinapanuod kong disney movies," kwento ko pa sa kanya.

"Yes ofcourse," he said kaya naman napapalakpak pa ako.

"Hindi pwede, hindi naman natin kilala ang batang ito, Kuya August."

Nilingon ko ang masungit na lalaki sa aking likuran. Hindi ko pa man siya nasusungitan ay nakasimangot na kaagad siya sa akin kaya naman humaba na lang ang nguso ko ng hindi ko na naituloy ang pagsusungit sa kanya. He's a bit nakakatakot. Ang cute pa din naman sana ng suot niya.

Para siyang masungit na Snoopy.

"What's your family name, Vera?" tanong ni August sa akin.

Muling kong pinasadahan ng tingin ang kabuuan ng kanilang bahay. Even their chandelier para talaga akong nasa castel. Kung mahuhulog iyon sa akin siguradong hindi lang bukol sa ulo ang matatanggap ko, maaga akong magiging angel.

"Vera!" galit na tawag ng kararating lang na si Rafael.

Hindi ko na naituloy ang pagsagot ko kay August dahil sa kanya. Napabitaw kaagad ako sa pagkakahawak ko sa may hagdanan sa takot na ipahiya o pagalitan niya ako sa harapan ng mga ito.

I can't afford another kahihiyan. Everyday na lang ata ako may kahihiyan.

"Hindi ba't sinabi kong wag kang aalis sa tabi ko, Lagot ka nanaman kay Lola!" giit niya habang papalapit sa akin.

He's angry talaga kasi hindi man lang niya nagawang tapunan ng tingin ang mga kasama ko.

"I just want to explore the whole house lang sana..." sagot ko sa kanya pero mas lalo lang kumunot ang noo ni Rafael sa akin.

"Rafael Silvestre," tawag ni August sa kanya.

Nabigla si Rafael because of that, even me. Hindi ko in-expect na they he knows him eh kakadating lang naman ni Rafael dito sa Sta. Maria.

Naaayos ng tayo si Rafael, kaagad kong nakita ang gulat sa mukha niya ng lingonin niya din si Julio bago bumalik ang tingin niya kay August.

They are schoolmate sa Manila based na din sa paguusap nilang hindi naman ako interested. Habang nagka-kamustahan sila na akala mo naman they don't saw each other for years ay muling pumasada ang tingin ko sa may second floor.

I wish we have a house like this, as big and as beautiful like this. But everytime I remember na Mommy left us and there's a possibility na hindi na kami magiging complete makes my heart break even more.