No more Sunrise (Sequel #3)

Chapter 37

Lead

I feel so kabado when I heard kung anong pinag-uusapan nila Julio and Crystal. Na-set aside na nga yung selos ko because magkasama sila sa kitchen and kailangan pa nilang paalisin ako para mag-usap.

Wala pang comfirmation na parents ko nga ang tinutukoy nila pero kinabahan na talaga ako for them. Lately ay madalang na silang tumawag sa akin to tell me their wherabouts.

Sometimes I feel relief na hindi sila tumatawag sa akin because I'm scared na they will ask me for money again. It's so hard to break it to them na wala na akong sapat na money to help them with their problems. I can make naman pero I need more time and pagod.

"Tigilan mo na ang pagiging mabait, Julio. Magbaba ka na nang bagong order...shoot to kill," sabi ni Crystal na ikinalaki ng mga mata ko.

The way she said it sy parang wala siyang kunsensya. Galit din ako sa mga gumawa non kina Tita Alexandra pero hindi ko naman kaya na sabihing pumatay nang tao because of their sin. Justice pa din ang kailangan.

"Gusto kong dalhin nila sa akin nang buhay ang gumawa nito sa pamilya ko," madiing sabi ni Julio. Parang ibang tao ang kausap ni Crystal ngayon. Parang hindi siya si Julio...hindi siya si Julio ko.

"Wag mong hintayin na mawalan nanaman tayo nang lead sa kanila. Matagal silang nanahimik...ang tagal tagal na," giit ni Crystal.

Ramdam ko yung eagerness niya na mabigyan nang justice ang family ni Julio and mother niya. Hindi ko lang naisip na wala siyang kunsensya and she's willing to kill.

Hindi ko kinaya ang naririnig ko kaya naman ramdam ko ang panghihina nang tuhod ko. Karga ko pa naman si Gianneri kaya I don't have karapatan na himatayin or matumba. Dumiretso kami sa may living room at pagod akong umupo.

Hinarap ko si Gianneri sa akin at itinayo siya sa lap ko. I want her to see na I'm ok lang. Gusto kong ngumiti sa kanya pero I can't just fake it.

"Shh...so ingay," malambing na suway ko sa kanya.

Hindi siya tumigil sa pagsasalita, kinakausap niya talaga ako kahit wala naman akong naiintindihan. Ilang beses pa siyang sumibi na parang she's about to cry na, parang niyayaya niya ako na mag-iyakan na lang kami dito.

"Tita is strong...I'm not gonna cry," sabi ko sa kanya bago ko siya hinalikansa pisngi.

Ilalayo ko na sana ang pisngi ko nang kaagad siyang manggigil. Muntik nanaman akong umuwi na luhaan dahil sa panggigigil niya. She's ready ata talaga na kagatin ako to prove a point.

"You're hungry lang pala. Dapat you told me, kakagatin mo pa ako," kastigo ko sa kanya in very malambing and nice way.

Gusto ko siyang pagalitan pero I'm too soft for her. Gianneri is one of the reasons kung bakit ko napiling mag-change for the better. I don't know pero I just fall in love with her the very moment na nakita ko siya. Unang beses pa nga lang na Gertie told me na she's pregnant ay minahal ko na ang baby niya.

"Don't you dare kagatin ako again. Kakagatin din kita," pagkausap ko sa kanya while karga ko siya and feed her with her baby bottle pa.

She's busy sa pagdede habang nakatingin sa akin. Sobrang daldal dahil kahit may bottle na sa bibig niya ay gagawa pa din siya nang paraan para magsalita.

Hinanap ko si Brunie, napa-irap ako when I saw him sa labas nang kitchen door. Nakabantay siya doon na para bang may kukuha sa Daddy Julio niya. Akala mo naman talaga kaya niyang ipagtanggol si Snoopy. Isang sipa nga lang siya, talsik siya.

Mas lalong bumagsak ang balikat ko sa tagal nang pag-uusap nila Julio and Crystal sa may kitchen. If alam ko lang na they need to talk about this super suspicious plan nilang dalawa ay sana hindi na lang muna kami pumunta ni Gianneri.