No more Sunrise (Sequel #3)

Chapter 43

Please

"You lied lang na you love me, so that mapa-ikot mo ako. You're a fucking liar, Julio! Fuck you ka din!" asik ko sa kanya habang umiiyak ako.

He tried na lumapit sa akin at hawakan ako pero panay ang tulak ko sa kanya.

"Don't touch me!" asik ko.

Tumikhim siya. "Tama na, lasing ka na..." suway niya sa akin.

Marahas akong umiling. I'm not yet done, marami pa akong gustong sabihin sa kanya. Marami pa akong gustong isumbat.

"Dapat you played fair. If kalaban ang tingin mo sa akin dapat kalaban lang, hindi mo dapat ako ginawang girlfriend and pinaasa! Hindi ginagawang jowa ang mga enemy, Julio! Ang tanga mo!" asik ko pa din sa kanya.

"Tanga mo!" pahabol ko pa.

Natawa nanaman ako while crying. "Tanga ko din."

"Ang tanga mo, Vera. Ang tanga mo!" umiiyak na sabi ko sa sarili ko.

I let my guard down kaya nangyayari sa akin ito. Ipinakita ko kay Julio na I'm vulnerable when it comes to him kaya naman he used it against me. I let him use my love for him against me.

Nasayang ang lahat ng effort ko to look strong and savage so that no one kay look down at me and used me against my will, nasayang lahat ng effort ko for the past years para lang hindi na apihin ulit.

I'm sawa na maging weak, maging sunod sunuran, and maging kawawa. I don't want to be kawawa just because of the memories of my past. No one wants me.

Dinuro ko siya. "Kung hindi lang kita boyfriend...you think matatakot ako sayo? Hindi ako takot sayo, Escuel!" banta ko sa kanya.

"Kaya kitang labanan. I can buy you, your haunted mansion, ang aso mo...even yang girlfriend mong mukhang pwet ng baso! I can buy you all...madami akong pera!" asik ko sa pagmumukha niya.

No one will know how broke I am right now. Walang pwedeng maka-alam na I only have hundreds sa bank account ko.

"I am Vera Maurielle Montero!" mayabang na sabi ko.

I never consider money, fame, and name as a power to look down on someone. I never consider those worldly things as advantage para lang masabi mo na your angat kesa sa iba.

The real power anyone can have is the power of being belong...to be accepted. Kung hindi dahil sa money ko, sa name ko...do I really think na may tatanggap sa akin gayong everyone around me thinks na I'm masama?. Maraming may hate sa akin because masamang tao daw kami ni Daddy.

Kung hindi dahil sa family ni Tito Keizer ay baka matagal na akong hindi nag-exist sa mundo.

"Marami akong pera," sabi ko pa eventhough it's non-sense.

Money can't really buy us real happiness. Loving money is greedy.

"Iuuwi na kita," matigas na sabi ni Julio.

Naramdaman ko ang mainit niyang palad sa braso ko. Biglang lumiit iyon dahil sa hawak niya. Kayang kaya niya nga akong kaladkarin paalis doon kahit manlaban pa ako. Walang wala ang strength ko sa strength niya.

"Ayoko...hayaan mo na ako!" pagpupumiglas ko pero hindi siya nakinig sa akin.

Nagkahilahan pa kami because I really want him to stay away from me. Sa huli ay nagulat na lang ako nang lumutang ako sa ere because walang kahirap hirap niya akong binuhat.

Nagpumiglas pa ako pero dahil sa hilo ay wala na akong nagawa. Ma-ingat niya akong ipinasok sa may passenger seat, pinupo doon and put the seatbealt on. Tumikhim si Julio nang umakyat ang dress ko dahil sa paggalaw ko.