No more Sunrise (Sequel #3)

Chapter 48

Phone

After naming mag-mirienda ni Jolina ay umuwi na din ako sa amin. I'm still adjusting pa talaga sa lugar. It's a bit creepy din talaga ang layo ng mga house and yung itsura ay a bit luma talaga.

I remember tuloy yung movie na pinanuod ni Yaya Esme about isang baranggay na puro sila aswang. Same yung setting parang ganito din so kami ang mga mukhang asawang? Nakakahiya naman sa ganda ko if ever.

Dahan dahan pa ang lakad ko dahil sa maalikabok na daan. Puro luma iyon and kaunti lang ang cemented. Kung maglalakad ako dito na feeling ko nasa runway ako ay for sure dudumi ang paa ko and it's nakakadiri.

"Kung makapaglakad ka parang nasa beauty contest ka ah," puna ni Mommy sa akin.

Tahimik lang siya kanina pero when she saw me ay parang biglang kumulo ang dugo niya kaya ito nanaman siya at nag-iingay. Tinalo pa niya yung doorbell sa bahay.

"This is my normal walk naman po," laban ko sa kanya in a very magalang way.

Inirapan niya ako. "This is my normal walk naman po..." mapanuyang panggagaya niya sa way ng pagsasalita ko.

Inis siyang napakamot sa kanyang ears na para bang she's irritated dahil sa mga choice of words ko.

"Tigilan mo nga 'yang pagsasalita ng ganyan at nakakabwiset na," galit na sabi niya sa akin kaya naman tumahimik ako.

Nanatili akong nakatayo sa harapan niya. I'm still waiting pa sa mga sasabihin niya. Baka kung umalis ako kaagad ay sabihin naman niyang I'm bastos dahil tinalikuran ko siya.

"Oh, ano pang tinatayo-tayo mo diyan? Umalis ka na nga sa harapan ko at nabi-bwiset ako sayo," pagtataboy niya sa akin.

Napaawang ang bibig ko because of that. Wala pa nga akong ginagawa ay galit na kaagad siya. I'm worried tuloy sa health niya, looks like palagi siyang highblood because of me. Hindi naman ako aware na nakaka-highblood pala ang ganda ko.

"Uhm...I want sana po to asked for a sales report sa mga designer things ko na na-ibenta niyo na," magalang na sabi ko sa kanya.

It's not naman maliit na halaga kung ibebenta ang mga gamit kong iyon because the original price naman ay hindi din basta basta. I want to ask din sana for a share kahit a little lang.

"Anong sabi mo?" tanong niya halatang nagu-umpisa nanamang ma-irita.

"Na-ibenta niyo na po ba ang mga gamit ko? Kasi I want to asked po sana if pwede akong makahingi ng maliit na amount...I need to buy my personal needs and..." hindi ko na naituloy pa ang sasabihin ko.

I want to tell her also na kailangan kong magpa-check up for my baby's sake. I believe na hindi lang ako yung kailangan nang adjusment kundi siya din because of the environment kung nasaan kami ngayon.

I also believe na he/she feels din yung stress ko. Baka lumabas na stressed ang baby ko. Kawawa naman siya.

Tumawa si Mommy ng pagak na para bang may sinabi akong joke sa kanya kahit wala naman.

"At nagbibilang ka na ngayon?" tanong niya sa akin na ikinakunot ng noo ko.

"I'm...uhm, hindi po ako nagbibilang," laban ko. Hindi naman talaga ako nagbibilang dahil I'm asking nga for money kahit maliit na amount lang.

Tumayo si Mommy at hinarap ako. Looks like she's ready nanaman na saktan ako pag hindi niya kinaya yung anger na nararamdaman niya for me.

"Kulang pa ang lahat ng iyon sa gastos natin dito...dumagdag ka pa!. Alam mo ba kung gaano kalaki ang utang ng Daddy mo!?" asik niya sa akin na ikinagulat ko.