Chapter 32

61.4K 2.2K 999
                                        

Decide



Brunie keeps on barking while we are in the middle of our kiss. Tsaka lang mas lalong naging visible sa ears ang tahol niya ng humiwalay ang lips ni Julio sa akin. Ramdam ko ang pamumula ng magkabilang cheeks ko kaya naman napasandal ako sa dibdib ni Julio.

"We're so bastos," sabi ko sa kanya. Hindi dapat nakita iyon ni Brunie dahil may dog rights siya.

Narinig ko ang ngisi ni Julio bago ko naramdaman ang paghalik niya sa ulo ko. Naramdaman ko pa ang mainit niyang palad sa likuran ko, marahang nagtaas baba iyon sa may bandang bewang ko that's why nakaramdam ako ng kiliti.

"Gusto kita kaya naman manliligaw ako," paninigurado niya sa akin.

Hindi na ako nakapagsalita pa. I don't know what to feel anymore. Gusto kong maghold back ng feeling ko towards him because of the plan and sa narinig ko mula mismo sa kanya na he doesn't like me naman.

Pero iba din yung nafe-feel ko kay Julio. Ramdam ko yung sencerity and yung pagiging genuine niya whenever he's around me. Mas gusto ko ding maniwala na baka he reallt likes me din kaya naman he want to court me.

I don't know. Naguguluhan na din ako.

Tsaka ko lang hinarap si Brunei ng magkaroon na ako ng lakas ng loob na harapin siya. He saw us kissing and Brunie is a batang dog pa kaya naman bawal pa sa kanya ang mga ganoong scenario.

"Be a good boy, Brunie. Pag hindi ka naging mabait babawiin ko sayo ang girlfriend mo," paalala ko sa kanya.

I think naman nagustuhan niya ang ibinigay kong stffed toys na dog kagaya niya. Nakadapa siya sa tabi nito and mukhang binabantayan pa niya. After kong kausapin ang anak ni Snoopy ay lumabas na din ako because ihahatid ulit ako ni Julio pauwi sa amin.

Yakap ko ang stiffed toys na snoopy habang nasa byahe. Pansin kong mabagl din ang takbo namin kahit pwede naman niyang bilisan.

"I will hug this snoopy tight tonight and think na lang na ikaw ito..." pag-amin ko sa kanya dahil iyon naman talaga ang gagawin ko.

Tumikhim si Julio na para bang may nasabi nanaman akong mali kahit wala naman. There's nothign wrong naman sa sinabi ko.

"Hindi mo kailangang sabihin sa akin iyan," masungit na sabi niya. This Lolo Snoopy tagala is a bit moody. Wala naman akong sinabing hindi maganda.

"I want you to know syempre para you have an idea na din," laban ko sa kanya pero tumikhim lang siya kaya naman humaba ang nguso ko.

Masaya ako the whole night habang yakap ko ang stuffed toy na si Snoopy. Ibinigay ni Julio ito sa akin kaya naman this is special din like yung mga bulaklak na ibinigay na na kaagad kong ipina-transfer sa magandang flower vase at ipinalagay sa loob ng room ko.

But my happiness didn't last long after I received a call the next morning. It's not that I'm not happy na tumawag siya, Of course, I want to know his whereabouts din pero I'm just worried every time he asked me for money.

"Another ten million?" gulat na tanong ko kay Daddy.

It's not a big deal naman sa akin if ever sa kanya napupunta ang money but hindi. Pambayad niya lang lahat iyon sa utang kaya naman I'm nanghihinayang sa money. Kung para sa kanya kahit dagdagan ko pa iyon ay walang problema.

He asked me the same amount a couple of days ago lang.

"Tinatakot nila ako at pinagbabantaan. Pasencya ka na, Vera..." sabi ni Daddy sa akin.

Ramdam ko na din how frustrated and tired he was. Mahirap naman talagang tumakbo at magtago all you life.

"No worries about it, Daddy. Ipapadala ko po ngayong araw," sabi ko sa kanya before he end the call.

No more Sunrise (Sequel #3)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon