༺𝑾𝒉𝒐 𝑻𝒉𝒆 𝑯𝒆𝒍𝒍 𝑨𝒎 𝑰༻

10

استرس داشتم و دستم می‌لرزید...و خب وقتی سینی بزرگ و پر از غذایی تو دستم بود خیلی سخت بود که تعادلمو حفظ کنم.

جلوی در وایستادم و نفس عمیقی کشیدم.... نگهبانا با تعجب نگاهم کردن و بعد در رو باز کردن.

قبل از اینکه اولین قدمم رو توی اتاق بزارم یه مقدار نگاهش کردم.

اتاق فضای تاریکی داشت و خیلی بزرگتر از اتاق شاهزاده ی کوچیکتر بود.

وسایل بیشتری اونجا بود و من بعد از چند لحظه خیره شدن به این ور و اون ور تونستم شاهزاده رو پشت میز مشکی رنگی ببینم... نشسته بود و سرش پایین بود و به نظر میومد که داره کتابی رو میخونه.

با ورود من به سمتم برگشت و نگاه بی حسش رو بهم دوخت.

_همم....پس اون گربه قبلی کو؟

با صدای بم و گرفته ش پرسید و من یه کم هول شدم.

_اممم.... قرار شد هوسوک سرو غذای برادرتون رو به عهده بگیرن و جامون عوض شد....

در حالی که یه کم خم شده بودم و سرم پایین بود گفتم و بعد دوباره صاف شدم و غذا رو روی میز کنارش گذاشتم.

نگاهشو به غذا ها داد و بعد دوباره به سمت من برگشت.

_اسمت چیه؟

ازم پرسید و باعث شد من که به نوشته های کتابش خیره شده بودم به خودم بیام.

_امم....من جیمین هستم قربان.... تازه به سن قانونی رسیدم و به قصر اومدم....

گفتم و اون برای اولین بار توی اون چند دقیقه لبخند زد.

_یه تازه وارد که مارک شده هان؟

_برادرتون این کار رو-

داشتم جوابشو میدادم که یه دفعه از دستم کشید و من روی پاهاش افتادم.

با دستش چونمو محکم گرفت و به سمت دیگه ای برگردوند و بلافاصله زبونش رو روی پوست گردنم کشید... حس داغی خیلی وحشتناکی بهم دست داد و باعث شد چشمامو ببندم و لبامو رو هم فشار بدم تا صدایی ازم در نیاد.

بعد ولم کرد و من تقریبا به عقب هل داده شدم.

_مارک رو پاک کردم...نمیخوام خدمتکارم متعلق به شخص دیگه ای باشه.

با جدیت گفت و به سمت کتابش برگشت و نگاه منم ناخودآگاه رو کتابش ثابت موند.

کلمه های سختی داشت ولی از اونجایی که من جزء هایبرد های خوش شانس بودم و سواد یاد گرفتم می‌تونستم بیشترش رو متوجه شم.

شاهزاده یونگی متوجه نگاهم شد و با اخم به سمتم برگشت.

_کسی تو رو فرستاده سر از کتابای سرٓی پدرم در بیاری؟؟

با عصبانیت گفت و من به کنجکاوی خودم لعنت فرستادم و بعد با ترس تعظیم کردم.

_ن...نه قربان.... گستاخی من رو ببخشید یک لحظه کنجکاویم بهم غلبه کرد....