သူ႔လက္ကို ဆြဲေခၚသြားတဲ့ ဇာတ္လုိက္ေၾကာင့္ သူလည္း ဘုမသိဘမသိ ပါသြားေတာ့တယ္
''ဒီမွာ ေနအံုး ဘယ္သြားမွာလဲ ေဟ့လူ ေဟ့ က်ေနာ္ေျပာတာၾကားလား ခင္မ်ား''
''ေတာ္ေတာ့ ကိုယ့္နာမည္က လ်န္မင္က်ိဳး မင္းကိူယ့္ကုိ မင္က်ိဳးလုိ႔ေခၚရင္ေခၚ မဟုတ္ရင္လည္း ကိုကိုလုိ႔ေခၚေပါ့''
''အဝက္ ေဝးပါေသး ေနအံုး ရိကၡာက ဘယ္မွာ သြား႐ွာမွာလဲ''
''ဒီလုိဘဲ ေလ်ွာက္႐ွာရမွာေပါ့''
''ဟင္း ပီးတာဘဲ သြားဗ်ာ ေ႐ွ႕က လက္ကိုလႊတ္အံုး ကို္င္ထား သူ႔မိန္းမက်ေနေရာ''
''မင္းက ကိုယ့္မိန္းမဘဲဟာ''
''ခင္မ်ား မဟုတ္တာေတြ ေျပာမေနဘဲနဲ႔ ရိကၡာသာ ေတြ႔ေအာင္ ႐ွာစမ္းပါ''
''ေအာ္ မိန္းမ႐ယ္ ကိုယ္လည္း ႐ွာေနတာဘဲ ေတြ႔မွမေတြ႔တာကုိ''
''ခင္မ်ားေနာ္ က်ေနာ္ေျပာလိုက္ရ ေနအံုး ခင္မ်ားအသံေတြၾကားလား''
''ဘာသံလဲ ဟမ္ ဖုတ္ေကာင္ေတြ ဒီဘက္လာေနၾကပီ''
''မေၾကာက္နဲ႔ ကိုယ္မင္းကိုကာကြယ္မယ္''
''က်ေနာ္ ေယာက်ာ္းပါ စိတ္မပူနဲ႔ ခင္မ်ားတစ္ေယာက္တည္း ႏု္ိင္မွာမဟုတ္ဘူး''
''ေကာင္းပီ ဂ႐ုစိုက္''
႐ွင္းဟန္ သူ႔ဆီကုိ ေျပးလာတဲ့ ဖုတ္ေကာင္ေတြကို မိုးႀကိဳးလက္ပတ္ နဲ႔ ႐ုိက္ပလိုက္တယ္
'အိ ငါ့ေလာက္လည္း မလွဘဲနဲ႔ သြားႀကီးျဖဲျပမေနနဲ႔'
'သူက် အေတာ္လွတာဆုိေတာ့'
'မင္းမသိပါဘူး ႐ွန႔္႐ွန္႔႐ာ သူက သြားအႀကီးႀကီးနဲ႔ ငါ့လာျဖဲျပေနတာဟ'
'ေအာ္ က်န္႔က်န္႔သြားက် မႀကီးတာဆုိေတာ့'
'ငါ့သြားက ျပံဳးရင္ လွတယ္ေနာ္ သူတို႔သြားက ေၾကာက္စရာႀကီး'
'ေလေပါမေနနဲ႔ ဟုိမွာ ေနာက္ကေန လာေနပီ'
'ခ်ီး ဒီအေကာင္ေတြက မကူန္ႏို္င္ဘူး မဟုတ္မွ ဒါဟိူဗီလိန္ေကာင္'
'ဟုတ္တယ္ သူလႊတ္လိုက္တာ'
'wtf သူက ဖုတ္ေကာင္ေတြကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္တာလား'
'အဲ့လိုေတာ့မဟုတ္ဘူး သူတုိ႔က ေသြးနံ႔ရတဲ့ဆီကုိ ေရြးလာၾကတာ'
'ေအာ္ အာ့ဆို ဟိုေခြးေကာင္က ငါတုိ႔နားမွာ႐ွ္တယ္ေပါ့'
'ဟုတ္တယ္ က်န္႔က်န္႔ '
'ခ်ီး မသာေကာင္ ေတြ႔မယ္ ငါနဲ႔'
''မင္က်ဳိး ဟိတ္လူႀကီး လ်န္မင္က်ိဳး က်ေနာ္ေျပာတာၾကားလား ဒီတုိ္င္းဆုိ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး ပုနး္စရာ႐ွာရေအာင္''
''ေကာင္းပီ ဟန္ေလး''
