လန္က်န္႔ ယုန္ေပါက္သြားပီးေနာက္ပုိငး္ သူ႔ကိုဦးေလးက ေခၚတယ္ဆုိလုိ႔ ထြက္လာခဲ့တယ္
'ဇာတ္လုိက္မ ဘာလုပ္ေနလဲ အား႐ွန္႔'
'အင္း အလႉလက္ဖက္နဲ႔ မ်က္ႏွာလုပ္ေနတာေလ အဲ့တာကုိ ဇာတ္လုိက္ဦးေလးကမသိဘဲ ဇာတ္လိုက္နဲ႔ ေပးစားဖုိ႔ လုပ္ေတာ့မွာ '
'ဟင္ တကယ္လား မဖစ္ဘူး ဇာတ္လုိက္ကလူေကာင္း ဇာတ္လုိက္မလုိ အယုတ္တမာမနဲ႔ မရသင့္ဘုး'
'ဂုဏ္ယူပါတယ္ က်န္႔က်န္႔ side mission႐ွိပါတယ္ '
'ဘာလဲ '
'ဇာတ္လုိက္တို႔ရဲ႕ ေစ့စပ္မဲ့ကိစၥကို ဖ်က္ရမွာပါ'
'တကယ္လား okေလ မဟုတ္လည္း ငါက ဖ်က္မလို႔ ၾကံပီးသားဆိုေတာ့ အခုသူတုိ႔က ဘာလုပ္ေနလဲ '
'သူတုိ႔ ေစ့စပ္ဖုိ႔ ေၾကာင္းလမ္းမလို႔ ျပင္ေနတုနး္'
'ဟက္ ျပင္မေနနဲ႔ ဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး'
'က်န္႔က်န္႔ကဘလိုလုပ္မလုိ႔လဲ'
'ေစာင့္ၾကည့္လုိက္ေလ အဟက္'
ေဝ့ရင္း တမင္တကာ ေ႐ွ႕ကလူကိုဝင္တုိက္လုိက္တယ္ ေ႐ွ႕ကလူက သူ႔ကုိအေစခံသားလုိ႔လဲ ေျပာေရာ သူလည္း စိတ္မထိန္းႏိုင္တာနဲ႔ ဆြဲထိုးလို္က္တယ္
'အား႐ွန္႔ သူကဘသူလဲ '
'သူက လီအိ္မ္ေတာ္က လီက်ဴးေအာ္ရဲ႕ အကုိတစ္ဝမ္းကြဲ လီက်ိးဟုိင္တဲ့'
'ေအာ္ ကြက္တိဘဲ'
''မင္း မင္းကမ်ား ငါ့လုိ သခင္ေလးကုိ ထုိးရဲတယ္ေပါ့ အေစခံသားကမ်ား''
''ဘာဖစ္လဲ မင္းအရင္စလို႔ ငါထိုးတာေလ မေက်နပ္ဘူးလား ျပန္ထိုး''
''ေရာ့ကြာ ခြပ္ ခြပ္ ''
လန္က်န္႔ ဦးေလးဆီေရာက္ေတာ့ သူ႔ကုိေစာင့္ေနတ့ဲ ဦးေလးရယ္ အကိုေတာ္ ရယ္နဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရယ္
''လာ ဝမ့္က်ီး မင္းကိုေစာင့္ေနတာ သူမက ငါ့တုိ႔အိမ္ေတာ္ကုိ ကူညီထားတဲ့သူဘဲ''
''ဟုတ္ ဦးေလး''
''သူမနာမည္က လီက်ဴးေအာ္တဲ့ လီအိမ္ေတာ္ရဲ႕ သခင္မေလး က်ဴ းေအာ္ သူ႔နာမည္က လန္ဝမ့္က်ီးတဲ့ ဒုတိယလန္သခင္ေလးေလ''
''ေတြ႔ရတာဝမ္းသာပါတယ္ ဒုတိယလန္သခင္ေလး''
''အင္း''
''ဟုိ ဝမ့္က်ီးကုိ ဦးေလးေခၚလုိ္က္တာက ဦးေလးေျပာစရာ႐ွိ ႐ွိ''
''ဝင္ခြင့္ျပဳပါ ဆရာဦးေလး ေဝ့ဝူ႐ွန္႔နဲ႔ လီကို်းဟုိင္တို႔ ရန္ဖစ္ေနၾကပါတယ္''
''ဘာ''
''ယုန္ေပါက္''
